Zoeken naar het volmaakte in Tirol

Voorstelling: De Karmellenberg. Choreografie: Gonnie Heggen. Dans: Gonnie Heggen, Jordi Casanovas Sempere, Claudia Trajano, Martine Lunshof, Ciel van Hoek, Markus Schizer. Dramaturgie: Robert Steijn. Muziek: Jan-Bas Bollen. Video: Lutz Gregor. Kostuums: Antoinette Wubben. Gezien: 12/2 Amsterdam, Frascati. Aldaar t/m 21/2. Verder: 12/3 Zwolle, 13 en 14/3 Rotterdam, 9/4 Haarlem, 15 en 16/4 Utrecht, 1 t/m 3/5 Gent, najaar 98 tournee. Inl. (020) 638 45 05.

Zoeken lijkt het centrale thema te zijn van Gonnie Heggens De Karmellenberg. Zoeken naar religiositeit en naar beweging; het klinkt wat zwaarwichtig, maar bij Heggen is het dat niet. Haar werk wordt gekenmerkt door humor en relativering en ook nu behandelt zij haar onderwerp met luchtige diepzinnigheid.

Het verlangen naar buitenkerkelijke religieuze beleving hoort bij onze tijd. Heggen grijpt daarvoor terug op de mystieke geschriften van de middeleeuwse geestelijke Jan van het Kruis. Met een 'religious experience research unit' van zes dansers volgt zij diens aanwijzingen om in contact met het Hogere te komen. Daarvoor moeten zij de berg der volmaaktheid beklimmen. Die ligt kennelijk in Tirol, want we zien de dansers daar op videobeelden met bergschoenen en rugzakken een berg opzeulen. De research uit zich in een zenuwachtig en constant van richting veranderend door elkaar heen rennen, om dan plotseling weer eensgezind dezelfde kant op te gaan. Het effect is komisch, hoewel de spanning er niet steeds ingehouden wordt omdat het soms iets te lang duurt.

De bewegingen zijn niet van tevoren vastgelegd. Zo bewerkstelligt Heggen het voortdurende zoeken door de dansers. De solo's laten meer ontwikkeling en diversiteit zien dan de groepsdelen. Markus Schnizer swingt, met aureool, harmonieus terwijl het Jordi Casanovas Sempere niet lukt alle ledematen in overeenstemming met elkaar te brengen.

Heggens inspiratiebron mag dan in het verleden liggen, het paradijs vindt ze in de toekomst. Want als de sportieve klimmers de ideale staat van 'niets meer willen' bereikt hebben, veranderen ze in science fiction-achtige wezens met langwerpige, kale hoofden in fluorescerende lange jurken. Op de video bevinden ze zich dan plotseling beneden tussen de Tirolse bevolking, die verschrikt reageert op deze futuristische demonstranten met spandoeken die aandacht vragen voor de vier elementen water, vuur, aarde en lucht.

Hun bewegen heeft zich getransformeerd tot een rustig, statig soort hofdansen. Alles voltrekt zich in een wat loom, soms te uitgesponnen, tempo. Iets meer pit erin had wel gemogen.

Teruggekeerd tot hun oude gedaante eindigen de dansers ronddraaiend als derwisjen, als om het gevonden contact met het Hogere vast te houden.