Timmer in weergaloze tijd naar goud op 1.500 meter

NAGANO, 16 FEBR. “Ik geloof het niet, ik geloof het niet.” Met ongeloof en verbazing reageerde Marianne Timmer vanochtend op haar verpletterende overwinning op de 1.500 meter bij de Olympische Spelen in Nagano. Met een nieuw wereldrecord (1.57,58) hield ze in het M-Wave stadion haar concurrenten op veilige afstand. De sprintster uit de ploeg van bondscoach Peter Mueller was ruim een seconde sneller dan nummer twee Gunda Niemann. De Amerikaanse Christine Witty won brons.

De 23-jarige Timmer realiseerde haar weergaloze tijd met een perfecte race, op klapschaatsen die 's ochtends nog door haar Canadese vriend Kevin Overland (brons op de 500 meter) waren geslepen. “Ik zag die tijd en dacht, dat kan ik niet geschaatst hebben”, zei de Groningse. “Peter zei dat ik hard weg moest gaan, zodat ik bij de opening (na 300 meter, red.) goed op tempo zou liggen, in het goeie ritme, en dan maar zien waar ik uit zou komen. En het liep als een trein. Ik had het gevoel dat elke klap raak was. Ik had ook helemaal geen last van mijn benen.”

Toen Mueller haar voor de tweede 500 meter zei dat ze nog een kans maakte op een bronzen medaille, had ze hem niet geloofd. Ze werd vijfde, maar Mueller bleef erbij dat ze the greatest was. “Ik denk dat hij me wel goed motiveert”, zei Timmer na met gevoel voor understatement. “Maar een paar dagen van tevoren roept hij al dat ik de beste ben. Als dat zo is, dan hoef ik niet eens meer te rijden. Ik denk dan, houd je mond. Ik had niet verwacht dat hij gelijk zou krijgen.”

Nadat ze over de streep was gegaan, gaf ze Wennemars een high five en reed ze in de armen van coach Mueller, waarbij ze beiden onderuit gingen. Vlak voor de start had Mueller nog verkondigd aan wie het wilde horen dat Timmer vandaag op het podium zou komen. “Typisch Nederlands”, zei Mueller. “Ze is koppig en zal nooit zeggen 'Ik ga winnen'. Maar als ze goed schaatst, kan ze dingen doen waarvan ze geen weet heeft.” De bondscoach vergeleek Timmer met Bonnie Blair. “Als ze naar de start gaat, is ze daar om iedereen af te maken. Ze geeft 120 procent. Ze reed vandaag een big race.”

Toen de recordtijd van de Sappemeerse op het bord was verschenen, moesten er nog zes ritten worden gereden. In de armen van Overland en bijgestaan door ploeggenoten als Bos en Wennemars zag ze hoe haar tijd tot en met de laatste rit tussen Gunda Niemann en Kevins zus Cindy Overland onaangetast bleef. Toen kwam de ontlading, de vreugde, het ongeloof en de tranen.

Met haar gouden race trad Timmer in de voetsporen van Annie Borckink en Yvonne van Gennip. Borckink won in 1980 in Lake Placid de 1.500 meter, acht jaar later was het Van Gennip die op de metrische mijl in Calgary goud veroverde, net als op de 3.000 en 5.000 meter. In Nagano raakt Van Gennip aan Timmer de tweede van haar drie olympische records kwijt. Catriona LeMay, die met 1.57,87 sinds eind november het wereldrecord bezat, bleek op het Japanse ijs op de langere afstanden niet zo goed uit de voeten te kunnen als op haar thuisbaan in Calgary. Zaterdag won ze nog goud op de 500 meter, nu werd ze dertiende met een tijd van ruim boven de twee minuten.

Timmer piekte op het juiste moment. “Je kan niet elke wedstrijd boven jezelf uitstijgen, maar vandaag lukte dat. Ik was in een supervorm.” Nadat ze in oktober in Calgary vier minuten lang het wereldrecord op de 1.000 meter in handen had gehad, bouwde ze het seizoen rustig op. De aanloop naar de Winterspelen gaf echter weinig reden tot optimisme. Zo duurde het lang voordat de klapschaatsen haar als gegoten zaten. De WK sprint in Berlijn eindigde vorige maand in een teleurstelling. Timmer kwam niet verder dan de achtste plaats, maar er was ook een lichtpuntje. De laatste 1.000 meter die ze daar reed, was haar beste van het seizoen. Dat gaf haar voldoende vertrouwen voor Nagano, waar ze niet verwachtte te vlammen op de 1.500 maar op de 1.000 meter, die donderdag wordt verreden.

Timmer besloot eind vorig seizoen te vertrekken uit de kernploeg opleiding sprint van Leen Pfrommer, bij wie ze was uitgegroeid tot een sprintster van wereldklasse. In maart won ze bij de WK afstanden in Warschau goud op de 1.000 meter. Bos en Wennemars wilden met Pfrommer verder, maar toen de schaatsbond niet tot overeenstemming kon komen met de coach over de verlenging van zijn contract, vertrokken behalve Timmer ook Wennemars en Bos naar Mueller. De Amerikaan smeedde de kernploeg tot een hecht team.

Na aankomst in Japan trainde de sprintploeg van Mueller vanaf het begin in de M-Wave. “Daar heb ik vooral op felheid getraind”, zei Timmer. “En heel veel rondjes gereden achter Erben en Jan.” Opnieuw stond Wennemars vanochtend op het ijs om de rondetijden aan Timmer door te geven, net als gisteren op de 1.000 meter bij Bos en Leeuwangh. Mueller: “Zonder samenwerking zouden ze hier geen medailles halen.”

Annamarie Thomas had geen vrede met haar zesde plaats, ook al reed ze een persoonlijk record. Tonny de Jong werd 18de, Barbara de Loor eindigde roemloos als 22ste.