D66: CLUB VAN AANDOENLIJKE AMATEURS

D66 is soms een partij van aandoenlijke amateurs. Ze bedrijven graag politiek zonder al te politiek te willen zijn. Van de gehaaide aanpak en het politiseren van andere partijen gruwen ze meestal. 'Politiek met een kleine p', noemde partijcoryfee Hans Wijers die stijl. Nee, D66 kiest graag de redelijkheid en die is nu eenmaal minder scherp.

D66 is soms een partij van vaardige professionals. Als jonge partij presenteerde zij zich eind jaren zestig moderner dan de gevestigde partijen. Reclamespots - met Hans van Mierlo in een oude regenjas flanerend over een Amsterdamse gracht - waren hun tijd ver vooruit. Goede contacten in de reclamewereld en een blik gericht op de moeder van de moderne politiek, de Amerikaanse, waren daar debet aan.

Welk D66 presenteerde enkele weken geleden zijn Kamerkandidaten op de Euromast in Rotterdam? Waren hier aandoenlijke amateurs of vaardige professionals bijeen? Want wat zag de televisiekijker behalve een reeks keurige kandidaten? Hij zag een groep exotische danseressen die zo weinig aanhad dat senior-lijsttrekker Els Borst zich uit de voeten maakte en niet-lijsttrekker Hans Wijers gegeneerd naar zijn schoenpunten keek.

Hoe gaat zoiets? In dit geval heel simpel. Campagnedirecteur Ewout Cassee zag bij een bezoek aan de Amsterdamse Arena een groep cheergirls in actie en dacht 'dat wil ik ook'. Die beslissing pakte ongelukkig uit. Veel D66'ers waren ongelukkig met deze 'platte' presentatie. En de Amsterdamse socioloog Kees Schuyt ontwaarde al een nieuwe trend. Sexotainment, de overtreffende trap van infotainment, oordeelde hij in de Volkskrant.

Maar D66 heeft ook een ander, veel onschuldiger gezicht. Zaterdag en zondag was de partij bijeen in De Leeuwenhorst in Noordwijkerhout en zie de vergaderzaal was heerlijk primitief aangekleed: ballonnen in de lucht, vlaggen aan de muur en crêpepapier aan de wand.

Pas echt onbekommerd ging het er aan toe toen de laatste amendementen op het verkiezingsprogramma waren afgewerkt en beoogd lijsttrekker Els Borst het congres moest toespreken. Tien minuten lang werd op het podium gesleept met tafeltjes, gedraafd door functionarissen en bleef het een gezellige rotzooi. Hier hadden de aandoenlijke amateurs het nog geheel voor het zeggen.