Allrounder Ids Postma verrast alle rassprinters op 1.000 meter; De boerderij wacht na winnende race

NAGANO, 16 FEBR. Allrounder Ids Postma bleef gisteren bij de Spelen in Nagano op de 1.000 meter de rassprinters de baas. Hij werd de eerste Friese schaatser in de olympische geschiedenis met een gouden medaille en de eerste Nederlander met goud op de 1.000 meter, in dezelfde M-Wave waar hij zich een jaar geleden tot 's werelds beste allrounder liet kronen.

Maar om nou te zeggen dat de 24-jarige schaatser uit zijn dak ging van vreugde, nee, dat niet. “Het is zo'n bonk gemak en nonchalance”, zei bondscoach Henk Gemser. “De hele wereld zal hem een rotzorg zijn en dat is zijn charme.”

Twee Canadese schaatsers, Mark Knoll en favoriet voor de 1.000 meter Jeremy Wotherspoon, leverden onbedoeld een aandeel in Postma's succes. Na de 1.500 meter van donderdag, waar de Nederlander na een misslag in de laatste bocht zijn meerdere moest erkennen in Adne Sdral, wezen ze hem op een knikje in zijn schaatsen. “Daar zijn we zaterdagavond nog mee bezig geweest en ik moet zeggen dat het geholpen heeft. De bochten liepen beter.”

Die bochten leken in de loop van de Spelen een obsessie te worden voor Postma. Vorige week maandag kwam hij tijdens zijn eerste 500 meter in de eerste bocht ten val. Een dag later raakte hij in de laatste bocht van de tweede 500 meter uit balans, dit keer zonder te vallen. In het eindklassement werd hij 38ste en laatste. Donderdag verspeelde Postma op een domme manier goud op de 1.500 meter en won hij zilver. In de optiek van bondscoach Gemser verloor Postma goud.

“Iedereen had het erover dat Postma geen bochten meer kon lopen”, zei Gemser gisteren. De bondscoach stond daags voor de 1.000 meter geen interviews met Postma meer toe, uit angst dat zijn pupil een bochtencomplex zou worden aangepraat. Gisteren kwam de climax. “Nu ging alles goed”, zei Postma. “Ik ben in vorm en ik voel me verschrikkelijk sterk. En dan wil je ook wel eens een keer laten zien dat je dé man bent en bij de besten behoort.” Hij deed dat op de klapschaatsen die hij pas op 20 januari bij de overdracht van de olympische ploeg had gekregen. Het was het eerste paar waarop hij zich prettig voelde. De “mentale barrière” die Postma volgens Gemser met zijn weerzin tegen de klapschaats had opgebouwd, leek geslecht.

Met foutloze bochten en een nieuw olympische record (1.10,64) was Postma gisteren zevenhonderdste seconde sneller dan favoriet Bos. De sprinter uit de ploeg van Peter Mueller miste op de laatste 200 meter de kracht om er nog een beslissende eindsprint uit te persen. Vier ritten eerder had Postma in een rechtstreeks duel met de Amerikaan KC Boutiette juist geen enkele moeite met zijn laatste ronde. Die legde hij het snelst van allemaal af, wat resulteerde in een verbetering van zijn persoonlijk record met een volle seconden. Na 800 meter had Postma slechts de twaalfde tijd.

Alle favorieten moesten nog het ijs op, maar één voor één beten ze zich stuk op de tijd van Postma. Toen Bos in de een na laatste rit langzamer was dan Postma, voelde de Fries al de sensatie van de winnaar. “Na Bos dacht ik, nu moet het kunnen.” Toen ook in de laatste rit de Koreaan Kyu-Hyuk Lee en de Canadees Kevin Overland onder zijn tijd bleven, sprong Postma op van een bankje op het middenterrein en sloeg hij breed lachend zijn armen om Dennis Geerlings, de fysiotherapeut van de allrounders.

De ogen waren gisteren vooral gericht op wereldkampioen sprint Jan Bos en de Canadese sprinters, van wie vooraf vooral Jeremy Wotherspoon goede kansen op de titel werden toegedicht. De wereldrecordhouder werd zesde, een plaats achter Sylvain Bouchard als beste Canadees. De specialisten op de 1.000 meter, inclusief Bos, werden geklopt door een allrounder die dit seizoen nog maar vier keer een 1.000 meter had gereden. Zijn persoonlijk record op die afstand dateert van december, toen hij bij de NK afstanden 1.11,64 reed, precies een seconde boven zijn tijd van gisteren in Nagano.

Met de IJssel Cup begon dit seizoen voor Ids Postma de lange mars naar het erepodium in Nagano. Terwijl de sprinters Bos, Wennemars en Leeuwangh in Calgary over het superijs van de Olympic Oval gleden en Bos daar zelfs even het wereldrecord op de 1.000 meter in handen had, viel Postma op ijsbaan De Scheg in Deventer op met snelle tijden op de 500 en de 1.500 meter. Aanvankelijk had Postma niet eens een nominatie om in Japan te starten op de 1.000 meter.

Twee maanden geleden overwoog hij nog te stoppen met schaatsen. Postma was er toen bij de NK afstanden niet in geslaagd zich te kwalificeren voor de Europese allroundkampioenschappen in Helsinki, waar hij zijn titel had willen verdedigen. De schaatsbond gaf hem tot zijn woede geen startbewijs. Vanuit een trainingskamp in Inzell moest Postma lijdzaam toezien hoe Rintje Ritsma op het EK op eenzame hoogte de show stal en zijn Europese titel overnam.

Maar na drie afstanden op zijn eerste Olympische Spelen telt Postma zijn zegeningen en wacht Ritsma vergeefs op een gouden medaille. Vader Hylke vindt het bovendien de hoogste tijd dat zijn zoon de boerderij in Deersum overneemt. Postma jr.: “Ik heb alles, de Europese titel, het wereldkampioenschap en olympisch goud. Als ik geen zin meer heb in schaatsen, kan ik met een gerust hart stoppen.”