WISKUNDE BABYLONIË

De discussie over de verplichte wiskunde voor het hele VWO van voorjaar 1997 is alweer verstomd. Toch moest ik er even aan denken toen ik in W&O van 7 februari het boeiende interview van Dirk van Delft las met dr. Eleanor Robson over Babylonische wiskunde. Echte alfa's, die meer van letters dan van cijfers houden en een afkeer van wiskunde hebben ontwikkeld, kunnen wel degelijk geboeid worden door de geschiedenis van de wiskunde, en er veel van leren.

Zelf genoot ik - ja ik genoot er echt van! - begin jaren'60, dus vóór de Mammoetwet, op het Gymnasium in Arnhem onderwijs in het vak geschiedenis van de wiskunde, compleet met het zestigtallig stelsel van de Babyloniërs en de natuurlijk vergeefse, maar wel instructieve pogingen tot kwadratuur van de cirkel ('de maantjes van Hippocrates') door Griekse wiskundigen. Geschiedenis van de wiskunde was

toen op sommige scholen, op experimentele basis, een officieel examenvak. We gebruikten het boek van Bunt en Vredenduin, mijn leraar destijds.

Wat is er eigenlijk met de resultaten van dat experiment gebeurd? Zou het niet zinvol zijn er nog eens naar te kijken? Het moet toch mogelijk zijn binnen de bestaande wettelijke kaders onderwijs te geven in de geschiedenis van de wiskunde en de natuurwetenschappen? Dat hoeft beslist niet makkelijk of 'soft' te zijn, integendeel! Zulk onderwijs sluit aan bij de natuurlijke belangstelling van intelligente alfa's en geeft onverbiddelijke bèta's nog een greintje historisch besef, bescheidenheid en relativeringsvermogen.