LeMay blijft Auch op eerste 500 m slechts fractie voor

NAGANO, 13 FEBR. Catriona LeMay, bij de twee vorige Winterspelen nog een anonieme deelneemster uit Canada, heeft vanochtend in Nagano de eerste van twee 500 meters gewonnen. Landgenote Susan Auch eindigde op slechts driehonderdste seconde achter de favoriete.

Als LeMay morgen in de laatste rit van de tweede 500 meter in een rechtstreekse confrontatie Auch voorblijft, is het vrijwel zeker dat ze haar eerste olympische gouden medaille wint. Pikant is dat sprintcoach Derrick Auch niet alleen de broer is van Susan Auch, maar tevens de trainer van LeMay. Morgen coacht hij zijn zus, Ingrid Paul begeleidt LeMay.

Vier jaar geleden bij de Olympische Spelen in Lillehammer viel LeMay in de eerste bocht op de 500 meter. Haar wereld stortte in en na de Spelen duurde het lang voordat ze het schaatsen weer oppakte. Nieuwe inspiratie vond ze in het geloof. “Als ik toen niet was gevallen, zou ik niet zijn wie ik nu ben”, zei de 27-jarige Canadese onlangs. “De Olympische Spelen beschouw ik als elk ander toernooi. Je kan je best doen en een medaille winnen, maar je kan ook vallen. Het is iets wat je je grootste vijand niet toewenst, maar het heeft mij wel wakker geschud. Het gaf mij een andere kijk op sport in het algemeen, het leven en het schaatsen. Ik legde te veel de nadruk op winnen, op geld en roem.”

De val van 1994 heeft LeMay vandaag niet van haar stuk kunnen brengen. Het liet haar koud dat ze uitgerekend op vrijdag de dertiende de 500 meter moest rijden. “Ik ben niet bijgelovig.” Gelovig is ze des te meer. “Als ik straks met een gouden medaille op het podium sta, is dat ook een podium om te praten over de dingen waar ik voor sta.” LeMay is lid van Athletes in Action, een groep christelijke sporters die het geloof uitdragen.

Als LeMay niet op het ijs staat, is de uit Saskatoon afkomstige schaatsster een hartenbreker met een ontwapenende glimlach. Maar zodra ze haar klapschaatsen aantrekt, het ijs betreedt en het startschot hoort klinken, schiet ze weg met de agressiviteit van een wilde kat. “Ze is sterk, heeft lange benen en is technisch goed: een voortreffelijke atlete, gebouwd om snel te gaan”, zei drievoudig vice-wereldkampioen sprint Gaetan Boucher vanochtend vlak voor de 500 meter begon. De Canadees, in Nagano werkzaam voor een Frans-Canadese tv-zender, twijfelde er niet aan dat zijn landgenote vandaag zou gaan winnen.

Catriona LeMay raakte sneller gewend aan wereldrecords dan aan de klapschaats. Pas in juni vorig jaar probeerde ze de klappers voor het eerst uit, in Milwaukee. De schaatsen die ze toen nog “verschrikkelijk haatte”, brengen haar nu al een seizoen lang succes. De klapschaats kwam voor LeMay als een geschenk uit de hemel. Samen met een verbeterde techniek en krachtige slagen worstelde ze zich uit de subtop. In Berlijn werd ze vorige maand wereldkampioene sprint, in Nagano is ze favoriete op de 500 meter, een van de favorieten op de 1.000 en een kanshebber op de 1.500 meter. Alleen al op de 500 meter verbeterde ze dit seizoen drie keer het wereldrecord, dat tot eind oktober met 38,15 op naam stond van Bonnie Blair. Met 38,39 verbeterde LeMay vanochtend het olympisch record van de Amerikaanse, haar wereldrecord staat op 37,55.

In oktober reed ze in Calgary een wereldrecord op de 1.000 meter, maar een dag later pakte Christine Witty dat record in een rechstreeks duel van haar af. “Als je in de buurt van LeMay kan blijven, weet je dat je in de buurt van een wereldrecord zit”, zei Witty toen. Een maand later reed LeMay het oudste wereldrecord in het schaatsen uit de boeken, dat op de 1.500 meter. Sinds 1986 stond dat op naam van Karin Kania. De Oost-Duitse doorbrak toen als eerste vrouw de magische grens van twee minuten (1.59,30). Pas in het klapschaatstijdperk slaagden meer schaatssters daar in. LeMay deed dat in in 1.57,87. Net als bij haar overige records deed ze dat in Calgary.

LeMay bereidde zich dit seizoen vrijwel uitsluitend op de Winterspelen voor op het supersnelle ijs van de Olympic Oval. Het is de baan waar LeMays echtgenoot Bart Doan een dweilmachine bestuurt en waar de afgelopen maanden het ene na het andere wereldrecord op de korte afstanden sneuvelde. In de zomer rijdt Doan rodeo's, samen verzorgen ze een kleine veestapel in de buurt van Calgary. In Calagry vormen de twee een gouden combinatie: dankbaar schaatst LeMay wereldtijden op de ijslagen die Bart met zijn Zamboni liefdevol voor zijn vrouw heeft neergelegd.