Elie Cohen

Vroeger was hij ultralinks. Toen hij met lof was afgestudeerd en in de economie gepromoveerd, koos hij er bewust voor niet naar de ENA te gaan, de Franse opleiding voor topambtenaren. “Ik dacht: een rode prefect worden, zoals mijn linkse vrienden beweerden, daar geloof ik niet in.” Elie Cohen moest niet veel later toch zijn lange haar afknippen.

Hij wilde van binnenuit studie maken van grote bedrijven zoals Péchiney, Saint-Gobain, Danone. Het lukte, hij leerde netwerken, kent langzamerhand iedereen die er toe doet, maar spaart niemand. Schreef (met Michel Bauer) over successen en mislukkingen in het grote Franse bedrijfsleven: 'Qui gouverne les groupes industrielles?' (Seuil, 1981) en 'Les Grandes Manoeuvres industrielles' (Belfond, 1985). Daarna concentreerde hij zich onder meer op het Franse economische model; 'L'Etat brancardier' (Calmann-Lévy, 1989), 'Le Colbertisme high-tech' (Hachette, 1992) en 'La Tentation Hexagonale' (Fayard, 1996). De in Marokko geboren Cohen geldt als één van de meest onafhankelijke economische geesten van Frankrijk.