Tristan da Cunha

In het artikel 'Britten herzien relatie gebiedsdelen' (NRC handelsblad, 5 februari) wordt een opsomming gegeven van de Britse overzeese gebiedsdelen. In deze opsomming ontbreekt Tristan da Cunha, het meest geïsoleerde eiland ter wereld, gelegen in de zuidelijke Atlantische Oceaan.

De driehonderd bewoners van Tristan delen het in het artikel genoemde gevoel van achterstelling. Ook voor hen geldt dat zij niet voor honderd procent blank zijn. De stamvaders zijn weliswaar van Amerikaanse of Europese afkomst (een van hen was de Nederlander Pieter Groen uit Katwijk, die er in 1836 bij een schipbreuk achterbleef), maar alle huidige bewoners stammen tevens af van een aantal vrouwen van gemengd bloed, afkomstig van Sint Helena.

In 1961 is de gehele bevolking na een vulkaanuitbarsting geëvacueerd en heeft twee jaar in Engeland gewoond. Omdat zij daar niet konden aarden en naar hun eiland zijn teruggekeerd, hebben zij thans hun rechten op Brits staatsburgerschap verspeeld.

In de opsomming van overzeese gebiedsdelen wordt overigens wel Brits Antarctica genoemd. Brits Antarctica bestaat niet. De Britten hebben hier weliswaar een territoriale claim liggen, maar deze overlapt soortgelijke claims van Argentinië en Chili. Geen van deze claims wordt door de internationale gemeenschap erkend. In feite geldt dit ook voor Zuid-Georgië, de Zuid-Sandwich-eilanden en de in het artikel niet genoemde Zuid-Orkney-eilanden.

Overigens zijn bespiegelingen over mensenrechten voor deze in principe onbewoonde gebieden minder relevant.