Journalistiek

Journalisten moeten over de 'diepere betekenis' van de gebeurtenissen kunnen berichten, verdedigt Hans Laroes zijn eigen toko in zijn opiniestuk 'Maak van de journalist geen volksvijand' (NRC Handelsblad, 4 februari).

In de koloniale tijd waren de machthebbers goed in het verdeel en heers, tegenwoordig lijken vooral het overvoeren en afleiden populair. Daarvoor laten de media zich wel degelijk gebruiken, wat Laroes ook allemaal tegenwerpt. En zijn beweringen over journalisten die toch al tegengas krijgen van een krantenombudsman en van brievenschrijvers zijn bijna ontroerend onnozel te noemen.

In Nederland valt een krantenombudsman gewoon onder de hoofdredactie en bij het selecteren van de ingezonden brieven wordt ook wel degelijk opgepast dat de fundamentele kritiek op de krant wordt 'doorgestuurd naar de betreffende redacteur of redactie' (aldus de schriftelijke reactie die de redactie je thuisstuurt) en niet in de krant verschijnt. Laroes rept bijvoorbeeld met geen woord over dat nog steeds zo dorpse karakter van de Nederlandse media. We merken dat zo vaak op over onze media in de jaren vijftig, maar is er principieel iets veranderd? Het lijkt eerder erger te worden met al die domme blondjes van onder andere Twee Vandaag. Met kritiekloze hoofdredacteuren als Laroes zal de Nederlandse journalistiek er niet snel beter op worden.