Hier is het warm en comfortabel; Conservator ontwierp 'designrouwsuite' voor uitvaartmaatschappij

Als 'tegenprestatie' voor sponsorgelden richtte conservator Mark Wilson van het Groninger Museum een rouwsuite in voor de Onderlinge Begrafenis- en Crematievereniging Algemeen Belang . “Een comfortabele huiskamer, waarin de overledene de ster is waar het om draait”.

GRONINGEN, 12 FEBR. Rode, fluwelen gordijnen hangen rondom het verhoogde toneel, waarop de overledene ligt opgebaard. De kist lijkt te zweven boven een baar die met kleine steentjes is ingelegd. Het gezicht van de dode wordt verlicht door vijf roze spotjes.

Deze rouwsuite doet denken aan een mini-theater, waarin de dode de hoofdrol speelt. Door de schuine spiegel achter de kist lijkt het alsof de gestorvene opstaat. “De 'oprijzende' dode is een metafoor voor wat veel mensen geloven of denken, namelijk dat de overledene verder leeft”, legt de Amerikaanse ontwerper Mark Wilson van de rouwkamer uit.

De nu tot 'museumsuite' omgedoopte ruimte is één van de vier rouwkamers van 'Algemeen Belang'. Nabestaanden kunnen er 24 uur per

dag terecht.

Controversieel? “Misschien”, zegt Wilson, conservator beeldende kunst bij het Groninger Museum, “maar dat was dit museum indertijd ook. Ik verwacht dat sommige mensen de suite weten te waarderen en anderen niet.

Maar als dit een vergissing is, dan is het een interessante. Veel musea maken vervelende fouten.''

Wilson geeft toe dat zijn rouwsuite een beetje theatraal is, enigszins luxe en misschien op het eerste gezicht wat vreemd en niet bestemd voor het doorsnee publiek. Maar hij hoopt dat het in elk geval een 'peaceful place to be' is voor rouwende nabestaanden. Ooit zag hij een overleden tante opgebaard onder blauwe schijnwerpers die haar gezicht nòg kouder en doder maakten. Dus koos hij voor roze spotlichtjes. “Dat geeft de overledene een haast gezonde gelaatskleur.” Veel rouwkamers geven de dood ten onrechte iets beangstigends, meent hij, terwijl het juist 'de ultieme vrede' is. “Ze zijn koud en koel. Hier is het warm en

'sweet in a nice way'. Een soort comfortabele huiskamer, waarin de overledene de ster is waar het om draait''.

Ter gelegenheid van het 65-jarig bestaan mogen de 21.000 leden van de Onderlinge Begrafenis- en Crematievereniging Algemeen Belang in de komende zomer gratis naar het Groninger Museum, waar een door de uitvaartverzorger gesponsorde tentoonstelling hedendaagse kunst wordt gehouden. Tijdens de voorbereiding kwam de 'tegenprestatie' aan de orde.

Nu eens geen besloten ontvangst met borrel, maar een permanente design-rouwsuite, die door nabestaanden kan worden gehuurd. Met een eigen sleutel kunnen ze in- en uitlopen, drinken uit de minibar, de stereo aanzetten en vanaf de canapé de dode dubbel aanschouwen: in de kist en in de spiegel.

Wilson koos voor zijn ontwerp bewust kleuren en attributen die ook bij de inrichting van het museum zijn gebruikt. “Ik heb geprobeerd de museale sfeer te vertalen naar deze privé-rouwsuite. Het geel van

de canapé voert terug naar de goudkleurige toren. De zalmkleurige

museumwanden van Peter Struycken corresponderen met de kleur van het plafond boven de kist. De lange vitrages achter de kist doen denken aan de gordijnen die Philippe Starck ontwierp voor de afdeling kunstnijverheid. Glaskunstenaar Hein van de Water maakte glasmozaïeken voor de baar en de façade van het podium. Voor

het podium staat een door Starck ontworpen televisietoestel, waar videofilms uit het leven van de gestorvene kunnen worden afgedraaid. Een

engeltje (Madonna met kind) van de Amerikaanse kunstenaar Thomas Lanigen

Schmidt zweeft daar boven. Alsof het engeltje de overledene de hand reikt en er zo een ontmoeting tot stand komt.''

Volgens directeur E. de Niet van de uitvaartverzorger is de 'designsuite' bestemd voor mensen die voor een niet-alledaags afscheid durven te kiezen. “Het gaat erom welke plek je een overledene wilt geven. Veel mensen zeggen: 'Doe maar gewoon, eenvoudig.' Maar er zijn ook mensen die een uitbundiger, kleuriger kamer willen. Aan die wens komen wij nu tegemoet.”

Met een eigen sleutel kunnen ze in- en uitlopen, drinken uit de minibar en vanaf de canapé de dode aanschouwen