Gidon Kremer onderscheiden bij Edisonconcert

Concert: Gidon Kremer (viool), m.m.v. Isabelle van Keulen (viool), Vadim Zakharov (piano), Julia Zenko (zang), Per-Arne Glorvigen (bandoneón), Peter Sadlo (slagwerk), Kremerata Baltica. Radio: 15/2 14u Radio 4; tv: 16/2 20 uur Ned 3.

Waarlijk buitengewoon, zo kwalificeerde de jury van de Edison Stichting het non-conformistische kunstenaarschap van Gidon Kremer, de nieuwsgierigste onder de violisten, die gisteravond in het Amsterdamse Concertgebouw de Edison Extraordinair kreeg uitgereikt door violiste Isabelle van Keulen. En inderdaad, Kremer, die als tweede na John Eliot Gardiner deze in 1996 in het leven geroepen prijs won, is buitengewoon, zo bleek ook tijdens dit concert, dat de komende dagen via radio en tv wordt uitgezonden.

Meer dan honderd cd's heeft Kremer bij verschillende labels opgenomen, en uit die even grote als gevarieerde discografie, waarmee hij nu al de uit 65 cd's opgebouwde nalatenschap van 's werelds grootste vioolvirtuoos Jascha Heifetz (1901-1987) overtreft, valt zijn kameleontische veelzijdigheid feilloos af te lezen. Van Beethoven tot Berg, van Mozart tot Stockhausen, van Stravinsky tot Schnittke, alle vioolmuziek die hem aanspreekt heeft Kremer opgenomen, zonder ooit te ontaarden in muzikale gemakzucht, instrumentale slordigheid, stijlloosheid of andere vormen van oppervlakkige veelspelerij.

Niet bekend

Dan is er de kamermuziekspeler, die jaarlijks op zijn eigen festival in Lockenhaus op het hoogste niveau musiceert met musici uit alle windstreken, die ensembles en orkesten opricht zoals de Kremerata Baltica, en die verleden jaar de leiding overnam van de Musiksommer Gstaad van niemand minder dan Lord Yehudi Menuhin. En of dit alles nog niet genoeg is, bestaat er ook nog een Kremer die zo verslingerd raakte aan de tango's van Astor Piazzolla, dat hij zijn eigen tango-ensemble oprichtte, het Astor Quartet, waarmee hij verleden jaar op wereldtournee ging.

Gisteravond bestond de helft van het feestelijke Edison-concert uit 'droevige gedachtes waarop men kan dansen', om de (tango-)componist en dichter Enrique Discépolo te citeren. Met de lessenaar als dame, zijn ogen diep verzonken in de noten, bedreef Kremer subtiele verleidingskunsten op zijn Guarnerie del Gesù, geraffineerd en sensueel, vluchtig geparfumeerd en lichtvoetig. Minstens zo indrukwekkend was Kremers spirituele vertolking van Pärts Fratres met zijn Kremerata Baltica, dat met Kremer in de hoofdrol ook een imposante uitvoering gaf van van het Achtste strijkkwartet van Sjostakowisj in de bewerking van Barshai voor orkest. Met Isabelle van Keulen voerde Kremer geanimeerde dialogen in Projkofjevs Sonate voor 2 violen in C.