LiteRom

Kan Hans Warren mij uitleggen wat er voor verschil is tussen een map vol stukken die uit kranten geknipt zijn, en waar ik desgewenst in mag kijken, en een apparaat dat desgewenst precies dezelfde stukken laat zien als ik op een paar knoppen druk? ('LiteRom: jacht op het grote geld', 4 februari).

De krant betaalt honorarium aan de auteur, de bibliotheek betaalt abonnementsgeld voor die krant en ik betaal contributie aan mijn bibliotheek. Het ontgaat mij hoe de NBLC 700.000 gulden kan verdienen aan iets waar ik niets extra's voor betaal. Hoogstens een dubbeltje als ik eens een printje mee naar huis wil nemen, maar dat zijn amper de papierkosten.

Het lijkt me volkomen belachelijk een bedrag voor elke inzage te vragen. Vragen en kijken staat vrij in het openbare leven en dat moet zo blijven.