J.W. Solberg (1921-1998); Inspirerend wiskundige

ROTTERDAM, 10 FEBR. De wiskundige J.W. (Wiel) Solberg is vrijdag op 76-jarige leeftijd na een langdurige ziekte in Eindhoven overleden.

Vanaf de oprichting in 1968 heeft Solberg het Instituut voor Toetsontwikkeling Cito vijftien jaar onafgebroken geleid.

In 1983 nam hij afscheid, maar hij bleef samen met zijn vrouw - ook wiskundige - nauw bij het instituut betrokken.

Solberg werd geboren in Puth-Schinnen. Hij begon zijn loopbaan als onderwijzer. In 1957 ging de jonge Limburger met veel enthousiasme als rector aan het werk bij van het Van der Puttcollege in Eindhoven, dat datzelfde jaar was opgericht.

Solberg was er een groot inspirator en organisator. Hij had bovendien het vermogen mensen samen te binden, herinnert zijn conrector van destijds, P. van der Grinten, zich nog. “Verder had Solberg een enorme belangstelling voor meten en registreren.”

Het was volgens Van der Grinten “geen wonder” dat Solberg werd benoemd tot directeur van het Cito. Hij was een groot voorstander van 'meerkeuze-vragen', die naar zijn oordeel “wetenschappelijke waarden” aan het onderwijs toevoegden.

Solberg was een aanhanger van Amsterdamse hoogleraar in de psychologie prof. A.D. de Groot, die het boek 'Vijven en zessen' schreef. De Groot stelde daarin onder meer vast dat het cijfer 5 op school A “door de subjectiviteit van de docenten” vaak verschilde van het cijfer 5 op school B.

Bij het Cito oogstte Solberg bewondering voor het plezierige gemak waarmee hij omging met zijn medewerkers.

Hij zorgde ervoor dat de onderwijswereld het belang van 'objectief meten' - iets nieuws voor Nederland - ging inzien. En hij slaagde erin het vertrouwen in het instituut te vergroten. “Solberg was zijn tijd vooruit”, zegt adjunct-directeur K. Thio van het Cito, “zo was hij ook al internationaal actief. Dankzij hem verspreidden onze ideeën zich in het begin van de jaren zeventig in andere West-Europese landen.”

In dezelfde periode kreeg het Cito door de inspanningen van Solberg “een Amerikaans agentschap van het Educational Testing Service ETS”, herinnert Thio zich nog. Dat hield in dat Europese studenten die in de Verenigde Staten wilden gaan studeren, op hun taalkennis werden getest door het Cito.

Solberg en zijn echtgenote richtten enige jaren geleden de Stichting Solberg-Verlinden op, die om de twee jaar een prijs uitreikte voor verdienstelijke prestaties op het gebied van het toetsen en beoordelen in het Nederlandse onderwijs.

Solberg heeft de uitreiking van de prijs (een schenking van het echtpaar) slechts één keer mogen meemaken.