Zapman

Ik dacht even Louis van Gaal op de tribune te zien bij de 5.000 meter in Nagano. Bij nader inzien bleek het Willem-Alexander te zijn. Het jeugdvet is eraf. Hij is nu even dik als Van Gaal. In Nagano is de prins in zijn element, dat kun je zo zien. Hij is dol op sport, net zoals zijn moeder dol is op beeldende kunst. Hoewel, nog doller dan op kunst is zijn moeder op haar haar.

Het is alweer tien jaar geleden, op Koninginnedag, in de Jordaan, dat ze zich heeft laten verrassen door een uitbundige Amsterdammer, een man van mijn leeftijd, die haar in het voorbijgaan omhelsde en zijn lippen op haar wang drukte. Dat hele kapsel in de war. Ik kan me nog herinneren dat ik jaloers was, een beetje kerel heeft iets met Beatrix, of beter gezegd: hád. Sinds de legendarische omhelzing in de Jordaan is de sjeu eraf. Ze durft niet meer. Haar haar is veranderd in een blok beton. Ze mijdt ieder lijfelijk contact, zelfs als ze tussen haar geliefde kunstenaars is. Een handje kan er net af. Ik weet een kunstenaar die durfde te vragen of ze met hem op de foto wilde. Het antwoord was nee. Want wie weet had hij haar omhelsd op het moment dat de ontspanknop werd ingedrukt. Weer dat kapsel in de war.

Dan de prins. In het Holland Huis was na afloop van de 5.000 meter een feestje. De prins greep de microfoon en riep Bart Veldkamp op het podium. Daar is het gebeurd. Bart Veldkamp omhelsde niet de Koninklijke Hoogheid, maar de Koninklijke Hoogheid omhelsde Bart Veldkamp. En officieel is Bart niet eens een Nederlander. De volgende patiënt was Rintje Ritsma, maar die kwam niet opdagen. Toen de man van goud, Gianni Romme. Veldkamp en Romme begonnen met champagneflessen te schudden, zo grondig spoten die twee elkaar onder dat er geen druppel meer in de flessen zat toen ze er een slok van wilden nemen. De prins had zich voor dit onderdeel wijselijk uit de voeten gemaakt. Later dook hij weer op om de ouders van de schaatsers hulde te brengen. Of ging het andersom, eerst de ouders en toen pas het spuiten? Ik weet het niet meer. De vader van Gianni greep in ieder geval de microfoon en zei: “Ik ben te emotioneel om veel te zeggen, ik zeg alleen maar: Gianni, je bent een kanjer!'

Kijk, zoiets zou Beatrix nou nooit zeggen.