THE ECONOMIST

Waarom heeft Frankrijk geen Tony Blair, en Duitsland, en Nederland? Sinds de voor Blair zo succesvol verlopen verkiezingen is al heel wat naar pendanten van de huidige Britse premier gezocht. Deze week is Amerika aan de beurt. Het bezoek van Blair aan Bill Clinton is voor The Economist aanleiding de beide staatslieden uitvoerig met elkaar te vergelijken.

De hoogbejaarde Amerikaanse Engeland-kenner Samuel Beer, die Blair in een lange traditie van progressief Brits liberalisme plaatst, prijst hem onder meer omdat hij in zijn constitutionele vernieuwingsdrift de Britten weer meer bij het bestuur wil betrekken. Al ziet hij ook schaduwzijden. Zo zou Blairs aandacht voor zijn brede achterban de daadkracht van zijn bestuur wel eens kunnen verzwakken.

In een commentaar wijst de redactie erop dat de vele uiterlijke gelijkenissen tussen Blair en Clinton niet kunnen verhullen hoe groot de dieper liggende verschillen zijn. In taktiek en in terminologie zijn ze misschien elkaars evenbeeld, maar de Britse politiek is in essentie vele malen linkser en socialer dan de Amerikaanse. De in Amerika gevolgde werkloosheidspolitiek zou in Britse ogen niet minder dan barbaars zijn, het gebrekkige stelsel van de Amerikaanse gezondheidszorg zou in het door Labour bijgestuurde Engeland ondenkbaar zijn, en ook op het punt van het criminaliteitsbeleid is Engeland, met zijn absolute verbod op handwapens, nog steeds niet niet met Amerika te vergelijken.