CARL WILSON (1946-1998); Beach Boys-broer

AMSTERDAM, 9 FEBR. Carl Dean Wilson, die vrijdag in Los Angeles aan longkanker overleed, was de bindende factor van de Beach Boys. Als muzikant sprak de jongste van de drie Wilson-broers minder tot de verbeelding dan liedjesschrijver Brian en als rocker werd hij overtroefd door feestnummer Dennis, maar zonder Carl Wilsons leidende rol achter de schermen zouden de Beach Boys de jaren zestig waarschijnlijk niet hebben overleefd.

Terwijl popgenie Brian Wilson na het meesterwerk Pet Sounds (1966) steeds excentrieker gedrag ging vertonen en de losgeslagen surfboy Dennis zich ophield met dubieuze kennissen als de massamoordenaar Charles Manson, loodste Carl Wilson de Beach Boys door moeilijke tijden toen het zonnige imago van brave, close-harmony zingende surfgroep door het hippietijdperk was achterhaald.

Hoewel hij vlakbij het strand in Hawthorne, Californië geboren werd, kon Carl Wilson evenmin als zijn grote broer Brian surfen, toen hun door vader Murrey op spartaanse wijze gecoachte familiegroep in 1963 bekend werd met hits als Surfin' USA en Surfer Girl. De groep die eerst Carl & The Passions zou gaan heten, werd door surfer Dennis voorzien van geloofwaardig jargon om de schijn op te houden van vrolijke jongens in ronkende sportwagens, altijd op zoek naar de perfecte golf en de mooiste Californische meisjes. Binnen enkele jaren ontwikkelden de Beach Boys zich tot een tijdloos popfenomeen met onnavolgbare vestzaksymfonieën als het door Carl Wilson gezongen God Only Knows, volgens velen de beste popsong die ooit aan zwart vinyl werd toevertrouwd.

Nadat ze tijdens het Monterey Pop Festival door Jimi Hendrix waren beschimpt als een overbodig relikwie uit het verleden, raakten de Beach Boys verstrikt in een web van drugs, faalangst en psychische problemen. Toen de groep in 1972 bij wijze van creatieve wanhoopsdaad een tijdlang in Nederland bivakkeerde om in een omgebouwd kippenhok in Baambrugge het album Holland op te nemen, droeg de doorgaans weinig productieve songschrijver Carl Wilson het fraaie nummer The Trader bij, een ondergewaardeerd hoogtepunt in het groepsoeuvre. Als zanger en gitarist bleef hij een betrouwbare gangmaker op het podium, ook als de tot 120 kilo uitgedijde Brian weer eens thuis in bed was gebleven.

In 1981 stapte Carl Wilson tijdelijk uit de groep om zich toe te leggen op een solocarrière, die twee onopvallende platen opleverde. Hoewel Dennis in 1983 door verdrinking om het leven kwam, bleven de Beach Boys bestaan als een gerespecteerde oldies-attractie die in 1988 werd opgenomen in de Rock & Roll Hall Of Fame. Datzelfde jaar behaalden ze hun vierde Amerikaanse nummer 1 met het niemendalletje Kokomo. Carl Wilson wist dat hij ongeneeslijk ziek was, toen hij vorig jaar zomer zijn laatste tournee maakte met de Beach Boys.