Prins Sport

BESTUURDERS VAN HET Internationaal Olympisch Comité (IOC) hebben de afgelopen weken achter de schermen bij de Verenigde Staten gelobbyd om af te zien van militaire aanvallen op Irak tijdens de Olympische Winterspelen in Nagano. Als de VS aan die oproep gehoor geven, zou Irak zich vanaf vandaag tot en met 22 februari gevrijwaard weten van bombardementen. Tenslotte respecteerden de Grieken ook een bestand gedurende de klassieke spelen in Olympia.

Dit voorval - waarvan onwaarschijnlijk lijkt dat het enig resultaat zal hebben - toont aan dat er een nauwe verwevenheid bestaat tussen sport en politiek. Evenals overigens tussen sport en commercie. De moderne Olympische Spelen zijn schitterende sportevenementen, voor deelnemers hoogtepunten in hun sportieve carrières. Maar ze bevatten ook mediagestuurde commerciële belangen en politieke componenten. De keuze van het land waar de Spelen gehouden worden, is doordrenkt met nationaal prestige.

Kroonprins Willem-Alexander is gevraagd om lid te worden van het IOC en het kabinet heeft hierin toegestemd. Van de kroonprins is bekend dat hij onder de naam Alex van Buren de Elfstedentocht heeft uitgereden in 1985 en dat hij hossend feestvierde met de hockeymeiden en de roeiers bij de Spelen in 1996. Het lidmaatschap van het IOC betekent dat hij als bestuurder ervaring zal opdoen in een internationale organisatie. Maar dit bestuur houdt zich bezig met politiek gevoelige kwesties. Of het nu de selectie van de hoofdsponsors is, de toekenning van de internationale televisierechten of de keuze van de Volksrepubliek China voor de Spelen van 2000.

Het kabinet loopt dus een risico met de goedkeuring aan Willem-Alexanders lidmaatschap van het IOC en dat wordt niet afgedekt door de afspraak dat de kroonprins zich zal terugtrekken zodra hij koningin Beatrix opvolgt. Gezien de ministeriële verantwoordelijkheid voor de Nederlandse constitutionele monarchie kan dit in de toekomst nog tot politieke problemen leiden. Als Samaranch de oud-schaatskampioen Ard Schenk had uitverkoren dan waren de verhoudingen op dit punt helderder geweest. Bovendien zou er dan een atleet van hetzelfde kaliber en deskundigheid als Anton Geesink Nederland mede hebben vertegenwoordigd. Anderzijds zijn sporten sinds jaar en dag een zaak waarin de adel een prominente rol speelt. De moderne Olympische Spelen werden begonnen door de Franse baron De Coubertin en koning Constantijn van Griekenland was zowel regerend vorst als IOC-lid. (Na zijn afzetting als koning bleef hij in het IOC.)

VOOR WILLEM-ALEXANDER persoonlijk biedt het IOC een interessante opgave. Hij kan Nederland op een zinvolle manier vertegenwoordigen en nuttige bestuurlijke en politieke ervaring opdoen. Andere prinsen voeren campagne tegen moderne architectuur, leiden een society-bestaan, beschermen bedreigde diersoorten of wijden zich aan handelsbevordering. Dan is een olympische kroonprins als uitbreiding van de professionele Nederlandse IOC-vertegenwoordiging zo slecht nog niet.

FILMS