DYSLEXIE (2)

Naar aanleiding van het artikel van Michaja Langelaan over 'Zwakke lezers in de kou' (W&O, 17 jan) het volgende. Niet alle zwakke lezers zijn dyslectisch, maar ook een lichte dyslexie is een ernstige aandoening. Wist u dat een onderzoek in Italië uitwees dat van hun criminele tieners meer dan de helft dyslectisch is? Daar waren hele pientere onder. Ik ken dyslectische ingenieurs, artsen, juristen, en zelfs een Neerlandicus.

Sommige vormen van dyslexie zijn erfelijk. Van de eerste jongen die ik ooit hielp, hielp ik later de dochter en nu hij grootvader is, de kleinkinderen. Kunt u zich voorstellen hoeveel verdriet en ellende zoiets in een gezin geeft? Wat er van een kind terecht komt hangt voor een groot gedeelte af van de hulp en van het begrip van zijn omgeving. Badinerend spreken over iemand die als gevolg van een hersenaandoening in de moeilijkheden geraakt, overkomt dyslectici nogal eens. Uitgelachen worden kan hem de criminaliteit injagen. Het helpt hem zeker niet om zijn gaven optimaal te verwezenlijken. Daarvoor zijn andere dingen noodzakelijk!