'Wij zijn de beste'

Auto donkergroene Jaguar XJ8

Route Helvoirt (waar hij woont) - Den Haag

Elke week rijdt NRC Handelsblad met een ondernemer mee op de achterbank. Wat doet hij vandaag? En waarom? Deze week: Wim Dik, algemeen directeur van PTT Telecom en nog even voorzitter van de raad van bestuur van KPN.

Zaterdag had Wim Dik een begrafenis en een feestje, zondag heeft hij over zijn erf gelopen (ganzen, kippen, konijnen) en nu is het maandagochtend en gaat hij “gewoon naar kantoor, niks spectaculairs”. Nee, hij heeft niet gedrumd dit weekend, de repetitie van de jazzband waar hij in zit, ging niet door. En nee, hij was ook niet bij de verjaardag van de koningin, hij “behoort niet tot haar intimi”. Bij het concert, een paar dagen eerder, was hij wel: Haydn vond hij matig, maar Rostropovitsj was fantastisch en majesteit liep na afloop heel ontspannen rond, echt leuk.

De zon komt net boven de horizon uit, de chauffeur - in uniform - luistert naar de radio voor de files en als Dik niet moest praten, zou hij kranten hebben gelezen: Algemeen Dagblad, de Volkskrant en de Telegraaf. Het Financiële Dagblad leest hij op zijn werk en 's avonds heeft hij nog de NRC en als hij tijd heeft het Brabants Dagblad. En tijd heeft hij genoeg, zegt hij. Behalve de laatste maanden dan, omdat hij in augustus vast begonnen is als algemeen directeur van PTT Telecom, maar ook bestuursvoorzitter bleef van KPN. En daar had hij zich een beetje op verkeken. De grote boekenlezer - Dik was voorzitter van de jury van de Libris Literatuurprijs - heeft bijna geen boek meer in de handen gehad, alleen iets van Monica van Paemel en eh ..., hij kan er niet op komen.

Maar klagen hoor je hem niet. Nog even en dan zijn Post en Telecom echt uit elkaar en heten ze TNT Post en KPN. De KPN holding wordt opgeheven en hij is van een hele hoop werk af. Hij merkt het nu al. Vroeger vergaderde hij de hele maandag met de raad van bestuur, nu is het alleen nog maar een lunch, eens in de veertien dagen. “Ik zit weer gewoon aan de knoppen”, zegt hij. “Ik ben weer managing director.”

Dus is hij niet alleen meer bezig met “de grote lijnen” maar ook met is dit een goede businesscase en komt er voldoende geld uit, en heeft hij persoonlijk te maken met de zenuwen van het ministerie van Justitie over de nieuwe prepaid telefoonkaart, mobiel bellen zonder abonnement. En zonder je te legitimeren: erg handig voor iedereen die niet wenst te worden afgetapt. Heel vervelend voor rechercheurs. “Maar ik kan moeilijk tegen het publiek zeggen dat wij deze dienst niet gaan aanbieden omdat justitie zich daar zo ongemakkelijk bij voelt.”

De politiek die zich met zijn bedrijf bemoeit. Wim Dik snapt het wel. Maar hij ergert zich er ook aan. De PTT wàs een staatsbedrijf en ook al vond bijna heel Den Haag dat het anders moest en dat er vrijheid en concurrentie moest komen, het blijkt, zegt Dik, voor ministers en kamerleden heel lastig om er “met hun vingers van af te blijven”. Natuurlijk, vindt hij, moeten nieuwkomers gesteund worden tegen de voormalige monopolist. “Maar politici kijken alleen maar onder de Nederlandse kaasstolp. In Nederland is KPN groot, jawel. Maar in Europa is Nederland een klein land. De bedrijven die hier met open armen worden ontvangen, zijn onze doodsvijanden. British Telecom en Deutsche Telekom zijn giganten. We zijn gewikkeld in een titanengevecht.”

De zon staat nu hoog genoeg om de rijp te laten smelten, de Jaguar rijdt met vijftig kilometer per uur Rotterdam voorbij, Wim Dik laat zijn stem ironisch omhoog schieten. “En dan wordt er in de politiek gezegd: ja maar die bedrijven moeten toch een beetje een kans krijgen in Nederland. Als Fokker valt, zit het hele parlement met de zakdoek in de hand te jammeren, o ramp, ònze nationale vliegtuigindustrie kan het niet meer redden tegen de wereldconcurrentie, en dan hebben we een bedrijf dat in zijn bijdrage aan de Nederlandse economie een veelvoud is van wat Fokker ooit voor elkaar heeft gekregen, en dan wordt er gezegd: nou, we moeten maar eens kijken of we dat niet een beetje kleiner kunnen maken.”

Hij voelt zich, kortom, niet echt gesteund. Hij zou wel willen dat KPN net zo'n uitstraling van nationale trots kreeg als KLM en Philips. Aan hem zal het niet liggen. “Er zijn in Nederland geen telecombedrijven die permanent alles beter, goedkoper en sneller doen dan wij.”

Als D66 niet wordt weggevaagd, wordt u dan de nieuwe minister van Economische Zaken?

Dik, vanaf het begin lid van de partij: “Ik smaak het genoegen dat ik altijd op de lijstjes kom die journalisten maken bij een kabinetsformatie. Ja, natuurlijk vind ik dat mooi. Goh, ze denken nog steeds dat ik er geschikt voor ben. Maar ik heb een bedrijf waar ik nog een paar jaar voor wil werken en dat ik niet in de steek laat. Het helpt alleen niet als ik dat zeg. Men denkt: zo'n man wil gesmeekt worden.”