Heetgebakerd

Hoe komt het dat sommige nieuwkomers zo extreem opvliegend zijn? In de krant las ik dat de familie van de vermoorde Turkse portier van discotheek The Drome zich tijdens het uitspreken van het vonnis niet kon beheersen. Toen de verdachte wegens gebrek aan bewijs werd vrijgesproken, barstte er een enorme woede los. Mannen ramden de ramen van de publieke tribune. Vrouwen en kinderen schreeuwden verwensingen naar de rechter.

Het deed denken aan het gedrag van de Haagse familie Kösedag, een week eerder. Alleen al bij het verschijnen van de verdachte sloegen alle stoppen door. Op het journaal was te zien hoe volwassen mannen het raam van de publieke tribune bespuwden en met vuisten tegen het glas beukten, een oudere man gebruikte daarbij zelfs zijn hoofd. Vader Kösedag werd door drie man in bedwang gehouden, anders was hij dwars door het glas gesprongen. De opmerking van de rechter tegen de verdachte dat hij niet met agressie om wist te gaan, kon zo worden doorgetrokken naar de familie.

Zulk gedrag is de doorsnee Nederlander vreemd. Zo zijn wij hier niet grootgebracht. We weten ook niet goed hoe we erop moeten reageren. Op die asielzoeker bijvoorbeeld, die uit woede om het mislopen van zijn afspraak met een ambtenaar, ter plekke zijn duim afhakte en op de balie smeet. Wat moeten wij met zo'n wildeman in ons bedaarde land? Had die zijn razernij niet beter tegen een echte vijand in kunnen zetten?

Of neem de Iraniër die, om zijn hongerstaking kracht bij te zetten, vorig jaar zomer zijn mond dichtnaaide met zwart garen. Er verscheen een foto in de krant van die mond en dat zag er niet prettig uit. Koos deze man niet de verkeerde plaats en het verkeerde moment om dapper te zijn?

Gelukkig zijn de meeste nieuwkomers niet zo heetgebakerd. Sommigen slaan zelfs door naar de andere kant. Mariam bijvoorbeeld, die het afgrijselijke Afghanistan ontvlucht is. Ik bespreek met haar de resultaten van haar toets. 'Lezen gaat goed, je hebt 25 punten.'

Ze glimlacht: 'Ah, biedankt.'

'Schrijven gaat ook prima.'

Nu maakt ze zelfs een buiging: 'Biedankt.'

'Spreken gaat iets minder.'

'Oh, biedankt!'

'Maar dat komt nog wel.'

'Ja, biedankt.'

'Luisteren ging ook niet zo goed.'

Ze knikt ingetogen: 'Biedankt.'

Whahh! Ik word er agressief van.