Kwartetspel dat ouderwetse ouders deugd zal doen; Who the hell is Willem de Zwijger?

Kwartetspel Vaderlandse Geschiedenis. Uitgeverij Verloren, Hilversum. ƒ 9,95. ISBN 90 6550 440 0. Het kwartet is bedacht door dr. Els Kloek en maakt deel uit van een serie boeken over vaderlandse geschiedenis. Vandaar dat het kwartet bij de boekhandel te koop is.

Het zal de meeste ouders van nu wel eens overkomen zijn - dat ze tegen hun kind op de basisschool bij een standbeeld iets vertellen over Hugo de Groot, over Oldebarneveldt of over de gebroeders De Witt en dat hun kind ze dan glazig aankijkt en zegt 'Waar hebben jullie het over?' 'Nou, over Oldebarneveldt, dat weet je toch wel? Het Twaalfjarig Bestand. Dat heb je toch wel gehad op school?' Maar groot is hun ontzetting als hun kind doodleuk meldt: 'Nee hoor, wij hebben voor een ander thema gekozen.'

Ach, de wereld vergaat niet als ze daar niks van weten, maar toen mijn zoontje hardnekkig volhield dat hij niet wist wie Willem de Zwijger was en dat de Vader des Vaderlands hem ook niets zei, begon ik toch een onbehaaglijk gevoel te krijgen: weten ze tegenwoordig helemaal niks meer van Vaderlandse geschiedenis?

Veel ouders, onder wie ik, kunnen zich toch niet zo gemakkelijk neerleggen bij al deze onwetendheid. Heel wat gesprekken eindigen daarom in ergernis of in een ongevraagde les geschiedenis die kindlief balend uitzit. Is daar niets leukers op te verzinnen?

Ja, dat is er. De gouden vondst is het kwartetspel 'Verloren verleden', een spel dat ouderwetse ouders deugd zal doen. Want dit kwartetspel is gebaseerd op de gouden regel 'spelen is leren'. Of we kwartetten met dieren ('Mag ik van jou van de kleine roofdieren de wezel?') of met figuren uit de Vaderlandse geschiedenis ('Mag ik van jou van de staatslieden Willem Drees? En dan wil ik ook Thorbecke van je.'), dat maakt kinderen allemaal niets uit. Als het maar gezellig is.

En o, wat is dit leerzaam. Want op elk kaartje staat een afbeelding uit de Atlas van Stolk, een kleine beschrijving èn een jaartal. Naar believen kunnen de spelregels wat moeilijker worden gemaakt. Je mag eisen dat de vrager de kaart pas krijgt als hij de juiste jaartallen noemt.

En zo gaan onze zeehelden weer over de tong, weten onze kinderen wie de brandspuit heeft uitgevonden en kennen ze onze roemruchte vrouwen ('Als jij Mata Hari niet hebt, dan heb je in elk geval Kenau'). De truc werkt. Ook al weten ze dan niet van de hoed en de rand, ze hebben er in elk geval van gehoord.