Vindingrijk cabaret door vier jongemannen

Voorstelling: Crème Passionel, door Crème Fraîche. Regie: Pieter van Empelen. Gezien: 31/1 in De Meerse, Hoofddorp. Tournee t/m 27/5. Inl. (015) 215 94 15.

Dat de door een jongerenjury toegekende CJP-Podiumprijs vorig jaar werd gewonnen door de cabaretgroep Crème Fraîche, moet menigeen hebben verbaasd. Zo bekend is dit viertal nog niet; de rake parodie op een Peruaans straatorkest uit het programma A la minute was weliswaar een aardig succesnummer op cd en in radioprogramma's, maar veel verder leek de roem nog niet te reiken.

Crème Fraîche bestaat uit vier jongemannen, die surrealistische sketches en muzikale persiflages spelen in een snelle opeenvolging van scènetjes. Mij doen ze het meest denken aan de studentikoze oervorm van Purper, vijftien jaar geleden, toen daarin het behaagzieke element nog ontbrak. Maar van epigonisme is geen sprake; Crème Fraîche is cartoonesker en theatraler, al was het maar door het veelvuldige gebruik van stemmen, muziek en andere effecten op de geluidsband.

Ook in het nieuwe programma, Crème Passionel, blijkt de strakke enscenering ruimte te bieden voor veel onvoorspelbare invallen. Geen enkel nummer wordt uitgemolken, alles duurt weldadig kort. Een spits rijmende gebruiksaanwijzing voor vuurwapens, de ondervraging van een paspoortvervalser, de executie van iemand die te veel weet, de opname van een achtergrondkoortje met een stem uit de controlekamer, een dia-avondje waar we de dia's er zelf bij moeten bedenken (“dit is mamma, één jaar voordat ze wegliep”), een arts die te graag euthanasie pleegt, de spookachtig belichte uitreiking van de prijs voor de inbreker van het jaar, een in levenden lijve uitgebeeld computerspel en een cursus crimineel gedrag - het zijn allemaal onverwachte nummers die met een grappig soort aplomb worden gespeeld.

Minder absurd, en daarom minder leuk, vind ik Crème Fraîche in twee nummers als rock-groep (toetsen, drums en twee gitaren) die nogal uit de toon vallen, evenals sommige van de solistische scènes. Maar dat is detailkritiek bij een verrassend vindingrijk programma, waarmee het groepje aantoont dat de stap van het kleine naar het grotere theatercircuit niet voor niets is gezet.