Dokter Oudkerk, neem ons leed weg

Huisarts en Tweede-Kamerlid Rob Oudkerk begint zijn artikel 'Voorrang in de zorg ongewenst' (NRC Handelsblad, 27 januari) met een ongelukkige vergelijking: “Stel: [...] dat werknemers in verkeersfiles voorrang moeten krijgen via een aparte strook.” Tandenknarsend zou volgens Oudkerk de opa, die gaat oppassen op zijn kleinkinderen, in zijn file toekijken hoe werknemers hem over een aparte, door hun bedrijven bekostigde, rijstrook inhalen.

Ook al zou de file daardoor korter worden en hij eerder bij zijn kleinkinderen zou aankomen.

Tandenknarsend heb ik dit stuk gelezen. De vergelijking gaat mank en ook de conclusie is verkeerd. Menig opa kon wel eens blij zijn dat hij eerder bij zijn kleinkinderen aankomt, ook al wordt hij onderweg ingehaald.

In de gezondheidszorg gaat het niet om tijd maar om leed. Is het niet onverdraaglijk om te lezen dat je maar wat langer moet wachten op je hart-, knie- of heupoperatie en je onzekerheid, twijfel en pijn maar dapper moet dragen omdat het budget op is en de aangeboden extra middelen geweigerd worden vanwege het principe van gelijke monniken, gelijke kappen? Kan een arts in de politiek dat verenigen met zijn Hypocrates-eed? Kan die zich permitteren weer met nieuwe, ongetwijfeld zeer verstandige, voorstellen te komen in de wetenschap dat het probleem van de wachtlijsten de afgelopen vier jaar niet is opgelost of zelfs maar gereduceerd?

Nog maar een paar jaar geleden zijn werkgevers met de financiële gevolgen van het verzuim van hun werknemers geconfronteerd. Dat heeft een positieve uitwerking gehad op de aandacht voor de oorzaken van dat verzuim. Is het dan onrechtvaardig dat diezelfde werkgevers proberen hun werknemers weer aan het werk te krijgen als daarmee ook het leed van anderen afneemt? Was het wèl rechtvaardig de werkgever op te laten draaien voor de kosten van het op de skipiste opgelopen knietje?

Dokter Oudkerk zal wel geen woordvoerder voor verkeer van zijn fractie zijn tegen de tijd dat het rekeningrijden in de spits weer ter sprake komt in de Tweede Kamer. Ik heb begrepen dat de opa's op weg naar hun kleinkinderen tegen die tijd tandenknarsend thuis kunnen zitten wachten tot de spits voorbij is. Dat zal dan de wachtlijst voor psychische hulp wel weer verder doen toenemen.

Het wordt tijd dat de kleinkinderen naar een andere oppas gaan uitkijken.