De Clercq stralend middelpunt Belgisch wielerfeest

MIDDELFART, 2 FEBR. In de avondschemering van Middelfart kwam een eenzame fietser uit de bosjes gedoken. In vliegende vaart reed Mario De Clercq naar de bevroren oevers van de Lillebaelt, de zeearm tussen het eiland Funen en het schiereiland Jutland. We are the champions, klonk het in de duisternis. Niemand die naar hem keek, niemand die hem hoorde zingen. De Clercq reed zaterdag zijn laatste oefenrondjes en hij blaakte van zelfvertrouwen. Een etmaal later werd hij gehuldigd als de nieuwe wereldkampioen bij de professionele veldrijders.

De regenboogtrui van De Clercq was de kroon op een Vlaams wielerfeest. Enkele honderden Belgische supporters hadden de lange reis naar Denemarken afgelegd. Ze trotseerden de vrieskou tijdens de race en verwarmden zich na afloop met Scandinavische bierbrouwsels. De feesttent op het middenterrein was omgetoverd in een veredelde boerenstal met zaagsel op de vlonders en alcohol in de lucht. De Deense obers verdwenen in een hossende menigte van beschonken Belgen. Sven Nijs ging zaterdagavond op de schouders als wereldkampioen bij de amateurs. Zijn kamergenoot De Clercq kreeg gisteravond een vergelijkbaar eerbetoon.

De 31-jarige coureur uit Petegem was de verrassende winnaar van een eenzijdige race. Hij demarreerde in de tweede ronde en hij nam in de derde ronde definitief afstand van de concurrentie. Zijn landgenoot Erwin Vervecken verlaagde het tempo in de achtervolgende groep, die per ronde op een grotere achterstand werd gereden. De Clercq pedaleerde soepel op de bevroren ondergrond. Als voormalige wegrenner was hij in het voordeel op het snelle parcours. Met een voorsprong van ruim een minuut op Vervecken reed hij juichend over de finish. Even daarvoor zag hij zijn vader huilend langs de kant staan. “Ik wilde hem overtreffen en dat is me gelukt.”

René De Clercq werd in 1969 wereldkampioen bij de amateurs. Hij was een crosser die op souplesse door het veld reed. Hij was een lichtend voorbeeld voor zijn zoon. Na zijn wielerloopbaan raakte René De Clercq in opspraak. Hij stak zijn echtgenote in 1988 met een slagersmes in de darmstreek en belandde in de gevangenis voor poging tot doodslag. De echtelijke ruzie is nooit opgelost, maar vader en zoon hebben inmiddels vrede getekend. René is de vaste chauffeur van Mario, die door zijn vliegangst alle koersen per auto bezoekt. Van Tsjechië naar West-Vlaanderen, van Italië naar Denemarken.

René De Clercq is een generatiegenoot van de gebroeders De Vlaeminck en juist dit illustere tweetal stond aan de basis van Mario's eerste wereldtitel. Eric de Vlaeminck is de meeste succesvolle veldrijder aller tijden. Tussen 1967 en 1974 won hij zes opeenvolgende wereldtitels bij de beroepsrenners. Als bondscoach van de Belgische crossers liep hij in Middelfart met de borst vooruit. Eric de Vlaeminck heeft weliswaar weinig bemoeienissen met de professionals, hij was naar eigen zeggen toch van betekenis voor de Belgische dubbelslag. “De mannen kunnen in de kranten lezen hoe ik als trainer te werk ga. Daar steken ze allicht iets van op.”

Eric de Vlaeminck is de vertrouwenspersoon van Sven Nijs en Bart Wellens, die zaterdag op de tweede plaats eindigde bij de amateurs. Roger de Vlaeminck (vooral bekend als uitblinker in Parijs-Roubaix) heeft grote invloed op de prestaties van De Clercq. Toen zijn loopbaan als wegrenner een paar jaar geleden in het slop raakte, adviseerde De Vlaeminck zijn pupil een tweede carrière als veldrijder. Op de vraag aan welke broer hij meer te danken had, hoefde De Clercq gisteren niet lang na te denken. “Vlak voor de koers was het Eric, voor de rest is het Roger.”

Vorig seizoen schaarde De Clercq zich bij de wereldtop van de crossers. Hij behaalde zijn eerste belangrijke overwinning in het Tsjechische Pilzen. Afgelopen voorjaar werd hij geopereerd aan een gezwel achter het oor. Na een zenuwstoring raakte hij tijdelijk verlamd aan één gezichtshelft. Hij leerde het leven relativeren. Dit seizoen worstelde hij met zijn vorm en twijfelde hij aan zijn mogelijkheden. Door de intredende vorst en de opbeurende woorden van Roger de Vlaeminck kreeg hij de afgelopen weken meer vertrouwen. “Deze omloop was op mijn maat gegoten. En de overwinning van Nijs heeft mij ook een handje geholpen. We hebben hetzelfde karakter. Ik dacht: als hij het kan, kan ik het ook.”

De nieuwe wereldkampioen is een weifelaar, maar ook een onstuimige aanvaller. Hij moet zijn traditionele bliksemstart regelmatig met een inzinking bekopen. De Clercq kreeg in Middelfart het dringende advies rustig te beginnen. Toen hij de vermoeide gezichten van zijn rivalen zag, vertrouwde hij op zijn vaste tactiek. “Ik heb gelukkig een keertje niet naar Roger geluisterd. Hij arriveerde met het vliegtuig en dreigde me van de fiets de trekken als hij me uit de lucht vroegtijdig zag ontsnappen. Welnu, hij heeft blijkbaar iets gemist.”