Column

Fax aan Koningin Beatrix

Majesteit

Zestig! Van harte. En wat ziet u er nog stralend uit. Was u tevreden over mijn voorstelling? U zei dat U het prachtig vond, maar is dat niet iets dat U altijd moet zeggen? In elk geval heb ik U wel zien lachen. Uw moeder trouwens ook.

Weet U wat voor mij zo'n komisch gezicht was? Al die gasten met die koptelefoons op. Door de glazen achterwand zag ik de met mijn taal worstelende tolken. Bij mijn grappen over Lady Di zweeg de mevrouw die het Engels vertaalde en ging Charles aan zijn koptelefoon rommelen. Hij dacht dat het ding stuk was.

De grap over Monica Lewinsky ('Het was wel even slikken') vertaalde hij ook niet. Flauw. Volgens de RVD-meneer had ik drie keer onze afspraak geschonden. Sorry daarvoor, maar er schiet wel eens een vloekje tussendoor. Dat andere mopje over Clinton dat u niet verstaan had, ging als volgt: Waarom Clinton een onderbroek draagt? Om zijn enkels te verwarmen! Had die Griekse Constantijn wel een tolk of hadden jullie hem gewoon een walkman met Theodorakis gegeven? Wat een saaie sukkel. En zijn vrouw is ook niet echt een lachebekje. Snap nu dat die Grieken hem niet terug willen.

Nog bedankt dat ik nog even op het partijtje mocht blijven, maar ik ben toch maar weggegaan. Ik had mijn werk gedaan en dan krijg je dat nadruppelen. Hou ik niet van.

Jammer dat ik helemaal niks over Ons Dorp kon doen. Want het was wel een heerlijk weekje. Afgelopen zaterdag was ik in Rotterdam naar Ten Oorlog, alle koningsdrama's van Shakespeare op één dag, schitterend gespeeld door De Blauwe Maandag Compagnie in een werkelijk sublieme hertaling van Tom Lanoye. Dan zie je dat er in al die eeuwen niks veranderd is. Het hele openbaar ministerie, inclusief Steenhuis en Docters van Leeuwen, plus Sorgdrager en Ouwerkerk en hoe heten al die types kwamen in de Rotterdamse Schouwburg langs. Tot Clinton aan toe. Zelfde smoesjes, zelfde machtswellust en dezelfde gluipmethodes. Alleen toen heetten ze Bolingbroke, Mowbray, Westmoreland, York, Buckingham en Warwick. Als U nog de kans krijgt moet U dat echt gaan zien. Ze spelen het volgend seizoen door.

Op het moment dat ik U deze brief schrijf zit Steenhuis nog steeds in zijn zadeltje. De merrie kan hem er elk moment afflikkeren, maar voorlopig zit hij nog. De merrie mag ook de manege niet meer uit. Nog drie maanden zachtjes rondjes draven en dan voorgoed oprotten. Wat een schitterende soap. Weet U waar ik afgelopen week zo door geraakt was? Maar dan echt geraakt? De brand in Harderwijk. De tragische dood van de twee vrijwillige brandweerlieden. Zij stierven in de schaduw van al het Haagse en Groningse gekrakeel. Toch viel mij iets op. Die vrijwillige brandweermannen en -vrouwen zijn altijd mensen uit het volk. Ik bedoel: er zit geen kakker tussen. Je ziet op de hockeyclub nooit een gozer met een pieper omdat hij kan worden opgeroepen voor de brandweer. Op de voetbalclub wel. Je hoort nooit dat het type Steenhuis of Bolkestein dit soort werk ernaast doet. Dat ze brandjes blussen om feeling met de maatschappij te houden. Nee, het zijn altijd adviseurschapjes en commissariaatjes à tigduizend per jaar.

Misschien moet u dat eens overwegen: dat als u weer een keer het Concertgebouw afhuurt voor een verjaarsfeestje dat U dan eens het echte volk vraagt. Brandweermannen, ambulancebroeders, bejaardenverzorgsters enzo. En al die hotemetoten mogen dan lekker thuisblijven. Dan zou U in één klap een echte moderne vorst zijn en niet eentje van een eeuw of wat terug, die zo uit een stuk van William S. gestapt is. Denk er eens over en denk ook aan mij.

Ik droomde vannacht dat Erica Terpstra een kind had van Docters van Leeuwen. Een puber van een jaar of dertien, maar laat ik Uw eetlust niet verder bederven. Wens U nog een mooi feestje en morgen niet vloeken in de Westerkerk. Dat doen ze daar onderling al meer dan genoeg. Heel veel geluk en nog meer gezondheid.

YOUP VAN 'T HEK