Caro diario

Caro diario (Nanni Moretti, 1994, Italië). Ned.3, 0.15-1.50u.

“Ik ben een geweldige veertiger”, roept Nanni Moretti (1953) in zijn Caro diario (1994). Met een parmantig soort kribbigheid distantieert hij zich van zijn generatiegenoten die hij op de televisie zag klagen dat dat zij zichzelf even gearriveerd als afgestompt vinden. “Ik hou van de mens, maar niet van de meerderheid”, verduidelijkt Moretti even later.

Caro diario is de zevende lange film van de Italiaanse, rebelse eenling Moretti, maar de eerste en vooralsnog laatste die een Nederlands bioscooproulement werd gegund. Vorig jaar nog was hij present op het filmfestival van Rotterdam met een korte (schijn)documentaire waarin wij hem als de Romeinse bioscoopexploitant die hij in werkelijkheid is, de première zagen voorbereiden van de nieuwste film van Abbas Kiarostami.

Moretti maakt films over zichzelf, ego-documenten waarin hij hoogstpersoonlijk de hoofdrol speelt. Caro diario ('Lief dagboek') is daarvan een uitstekend, en heel toegankelijk voorbeeld. De film - een drieluik - laat zich bekijken als een collectie ongedwongen ogende, maar ondertussen door de vermaarde cameraman Giuseppe Lanci gedraaide dagboeknotities, waarin Moretti zichzelf en de Italiaanse samenleving observeert en becommentarieert. Ongekamde gedachten die sterk wisselen van toon.

Ze zijn lyrisch wanneer hij - in het eerste deel, 'Op mijn Vespa' - naar de plek rijdt waar Pasolini werd vermoord, met op de geluidsband Keith Jarretts The Köln Concert. Vrolijk wanneer hij verklaart dat Flashdance zijn leven ingrijpend heeft veranderd en hij even later warempel Jennifer Beals tegen het lijf loopt, de hoofdrolspeelster uit die film. Plagerig wanneer hij - in het tweede deel, 'Eilanden' - op het borrelende vulkaaneiland Stromboli in opdracht van een bevriende 'intellectueel' bij Amerikaanse toeristen moet informeren naar toekomstige ontwikkelingen in de tv-serie The Bold and the Beautiful. Wrang wanneer hij - in het laatste deel, 'Dokters' - verslag doet van zijn eindeloze rondgang langs medisch specialisten. Elke geraadpleegde arts stelt een andere diagnose en schrijft andere medicijnen voor. Moretti heeft ons dan al verklapt dat zijn hardnekkige jeuk eenvoudigweg lhet gevolg zal blijken te zijn van een kankergezwel.