'Hoofd' en 'hart' van Sorgdrager

Nu de politieke druk op minister Sorgdrager toeneemt en ambtenaren zich van haar afkeren, valt zij steeds vaker terug op enkele van haar naaste medewerkers. Vooral haar secretaris-generaal, H. Borghouts, en woordvoerster A. Stordiau spelen een cruciale rol.

H. Borghouts (55)

DEN HAAG, 28 JAN. Wijlen minister Dales (Binnenlandse Zaken) zei ooit dat ze drie medewerkers had op wie ze blind kon varen.

Eén van hen was H. (Harry) Borghouts, op dat moment plaatsvervangend directeur-generaal management en personeelsbeleid op haar ministerie. Nu minister Sorgdrager een oorlog tegen haar eigen apparaat is begonnen, is de vraag of zij drie van zulke medewerkers zou kunnen noemen. Ook nu weer is Borghouts, inmiddels secretaris-generaal op Justitie, onwrikbare steunpilaar van een minister in bange dagen, al lijkt dat een aflopende zaak nu Sorgdrager zich in een brief, gisteren aan de Kamer, tegen hem afzette. Borghouts is in Den Haag vooral beroemd wegens zijn combinatie van functies, politieke achtergrond en huiselijke activiteiten. Als marine-officier was hij één van de weinigen die PPR stemde, er zelfs actief in was als fractievoorzitter in de gemeenteraad van Heemstede. Voor zijn komst naar Binnenlandse Zaken zorgde hij drie jaar lang als fulltime huisvader voor zijn dochtertje.

Na een ambtelijke carrière bij Binnenlandse Zaken haalde Sorgdrager Borghouts in 1996 naar Justitie om in het post-IRT-tijdperk leiding te geven aan de reorganisatie van het departement. Met de van hem bekende onverstoorbaarheid begeleidde hij het vertrek van enkele hooggeplaatste ambtenaren. Mocht het voltallig college van PG's aftreden uit solidariteit met Steenhuis en Docters van Leeuwen, dan zal Borghouts, zo verwachten ingewijden, dat begroeten als prachtige kans om het justitie-apparaat verder te vernieuwen.

In zijn nieuwe functie op Justitie kwam Borghouts A. Docters van Leeuwen weer tegen, een oude bekende van 'Biza' (toen Docters nog BVD-directeur was).

Zij respecteerden elkaar zonder dat er een warme band was, maar die heeft Borghouts met weinigen. Van zijn kant deed Docters, die de gewoonte heeft sommige gesprekspartners te vernederen door langzaam sigarenrook in hun gezicht uit te blazen, weinig om Borghouts' genegenheid te winnen.

In 1996 ontving Borghouts de Albeda Award wegens zijn “creatieve en inspirerende bijdrage” aan de verbetering van de arbeidsverhoudingen in de publieke sector.