Glim en glitter zitten happy end in de weg

Temptress Moon. Regie: Chen Kaige. Met; Leslie Cheung, Gong Li, Kevin Lin, He Saifei. In: Cinecenter, Amsterdam.

Bij de drie vrouwen die belangrijk zijn in het leven van Yu Zhongliang wipt in de loop van Temptress Moon een traan over de rand van een oog en rolt dan statig naar beneden. Zo'n traan is een geacteerde traan, een neptraan, maar in Temptress Moon geeft dat niet. Het kunstmatige karakter past bij deze gestileerde vertelling. Temptress Moon (1996) is de opvolger van Farewell To My Concubine, het epos waarmee Chen Kaige in 1994 een Gouden Palm won. Gong Li en Leslie Cheung zijn ook ditmaal de sterren van de film. Nieuw is Christopher Doyle, de Australische cameraman die de films van Hong Kong-hipster Wong Kar-Wai zo flitsend maakte. Na een op de dag van het aftreden van de laatste Chinese keizer in 1911 gesitueerde proloog, speelt de film zich af in de jaren twintig. Er zijn twee locaties: het ouderwetse landgoed van de familie Pang en de moderne havenstad Shanghai. Stad en landgoed, oud en nieuw, concurreren met elkaar in decadentie. In Shanghai is Zhongliang (Leslie Cheung) een playboy die rijke vrouwen afperst. De wortels voor dit kwaad zijn gezaaid op het landgoed, leren flash-backs. Opiumverslaving leidde er tot incest en een poging tot moord.

Zhongliang keert terug naar het landgoed als Ruyi (Gong Li) er na de dood van haar vader en de vergiftiging van haar broer de baas is geworden. Ook haar moet Zhongliang verleiden. Ondanks de liefde die opbloeit tussen Zhongliang en Ruyi is een happy end onmogelijk. Tragisch wordt hun liefde echter nooit. Daarvoor is de schoonheid van Temptress Moon te hinderlijk en de plot te plat. Incest en drugsverslaving zijn dingen die je vantevoren al een schande moet vinden; ze worden door Chen niet tot schande gemaakt. Door deze gemakzucht schuift het verhaal naar de achtergrond en blijft er veel aandacht over voor het desoriërenterende camerawerk en de glim en glitter van de art direction. Staat een gebloemd of een geblokt jurkje Gong Li nou leuker wordt een prangende vraag.

Niets brengt redding in Temptress Moon. Ruyi is in haar traditionele zijden gewaden net zo ongelukkig als Zhongliang in zijn keurige westerse kostuums. De kijker gaat bijna op verlossing hopen door een man in een eenvoudig Maopak. Temptress Moon is in China verboden. Misschien zien de Chinese autoriteiten er net als Chen zelf een verhaal over het hedendaagse China in. De verwijzingen zijn voor een buitenstaander moeilijk te duiden. Ondanks de kleurenpracht is Temptress Moon een modderige film.