Sekse Sorgdrager 'speelt mee in rel'

DEN HAAG, 26 JAN. Speelt bij het conflict tussen Sorgdrager en de procureurs-generaal mee dat de minister een vrouw is? Jazeker, vindt Annemarie Jorritsma, zelf eveneens vrouw en minister. “Ik heb zo vreselijk het gevoel dat hier ook speelt dat we met een vrouwelijke minister te doen hebben tegenover zo'n stel... mag ik het haantjes noemen?”

Jorritsma zei over de manier waarop procureur-generaal Docters van Leeuwen vorige week donderdagavond met Sorgdrager zijn omgegaan, gisteren in Buitenhof: “Ik kan me niet voorstellen dat dezelfde man hetzelfde trucje zou uithalen bij een mannelijke minister”. Jorritsma bracht daarmee een onderwerp ter sprake dat zelden opduikt in de Handelingen.

Niet alle vrouwen in de politiek hebben behoefte aan een debat over dit onderwerp. “Jorritsma heeft de vrouwenzaak geen goed gedaan”, vindt Kamerlid Van 't Riet (D66). “Als je er een kwestie van maakt, maak je je zelf kwetsbaar. Wanneer sekse een rol speelt moet de minister er gewoon iets aan doen en ik ben ervan overtuigd dat Winnie dat ook zal doen.”

Kandidaat Kamerlid Telleman (D66) is juist blij met de opmerkingen van Jorritsma. “Het is toch zó, dat wanneer vrouwen op een positie komen die traditioneel door mannen werd bezet, zij zich meer moeten bewijzen.” Zij wijst verder op de verschillende beoordeling van mannen en vrouwen. “Toen Hans Wijers begin december een Kamerdebat afzegde omdat hij bij de verjaardag van zijn dochtertje wilde zijn, werd dat gewaardeerd als modern. Moet u zich de reacties eens voorstellen als Sorgdrager of De Boer zoiets hadden gedaan!”

Sorgdrager zelf heeft het onderwerp in het begin van haar ministersschap ook wel eens aangesneden, maar zij werd terughoudender nadat een persoonlijk vraaggesprek in Opzij tot rumoer had geleid. Dat rumoer ontstond overigens vooral doordat haar voorlichter - destijds een man - de publicatie wilde tegenhouden.

In De Gids schreef de minister eind 1995 nog wel hoe zij tijdens weekeindediensten als officier van justitie gedwongen was geweest de telefoon als 'mevrouw Sorgdrager' op te nemen. “Daardoor vroegen ze alleen maar of mijn man thuis was, anders hadden ze naar mijn vader gevraagd.”

Sorgdrager werd in 1991 de eerste vrouwelijke procureur-generaal. “Heel eerlijk, ik ben soms inderdaad een beetje bang geweest dat het wáár was, dat ik inderdaad ergens terechtkwam omdat ik een vrouw was”, schreef ze in De Gids. Twijfel in zo'n geval: moet ik dit wel doen? Ik heb het wel gedaan, ook uit een soort strijdlust.”