Het volk wil iets

De koningin viert haar verjaardag in zekere zin zoals iedereen: zij nodigt haar vrienden en vriendinnen uit. Wie zich in dat feest ongenood wil binnendringen, laat zij er desnoods door de politie uitzetten: net zoals ik dat zou doen.

Wie zou haar zo'n feest, hopelijk van een niet-alledaagse lekkerheid, misgunnen? Haar, de kerstwijze, oogstrelende koningin van de gerijpte democratie? Niemand zou haar ook maar het recht ontzeggen zich niet te willen laten toezingen door een keur van Amsterdamse koren, zelfs al staan die bibberend buiten de deur van het Paleis op de Dam.

Het verschil zit 'm in de keuze van de plek, wegens de confrontatie die deze in zich draagt.

Honderdzestig schatrijke gasten, afgezonderd door een kordon van elfhonderd politiemannen met aan het hoofd een burgemeester die in z'n zenuwen artikel 140 Wetboek van Strafrecht toch maar bij de hand houdt - al hoopt hij het met artikel 540 te kunnen fiksen - en die bovendien nog voor de zekerheid een noodverordening aan de gemeente heeft opgelegd. En dat alles in het middelpunt van een stad die leeft van tegendraadse armoedzaaiers: dat is vragen om straattaferelen.

Dit is iets heel anders dan een privé-feest in een privé-omgeving. Dit is een scheut koud water in een koekenpan met hete olie - en dat spettert.

In een wijzere stemming had onze vorstin er zeker de voorkeur aan gegeven om háár feest op de Veluwe of op Drakesteyn te houden. Ten slotte had zij zich, nadenkend, gerealiseerd dat een feest met zoveel vorstelijk geweld zijn privékarakter verliest en een staatsaangelegenheid geworden is.

Nu Beatrix zich vastgelegd heeft op een locatie die nauwelijks aan het blote oog van het gewone volk onttrokken kan worden, is het haar aan te raden een handreiking naar het gewone volk te doen. Een koele verwijzing naar Koninginnedag, drie maanden later, is onbevredigend. Koekhappen doen we toch al. Toen Beatrix en Claus 25 jaar getrouwd waren, hadden zij het lumineuze idee om ieder die hun iets wilde geven dat te laten doen in de vorm van een aangeplante boom, wat geleid heeft tot het Oranjebos aan de Amsterdamse Gaasperplas.

Zou dat niet opnieuw een goed idee zijn? Of zouden ze dit keer de stroom cadeaus niet kunnen laten samensmelten in een paar nieuwe, vorstelijke trams voor Amsterdam, betaald door iedereen die deze voorbeeldige koningin iets wil toestoppen?

Het zijn maar suggesties van een niet-jarige. Veel gepaster is het natuurlijk als van het feestelijk middelpunt zelf zo'n idee komt, waaraan ook een, al is het maar klein, volksfeestje verbonden kan worden. Een handreiking, alstublieft, majesteit.