Deze Little Rock heeft niets met Bill Clinton

Een beeldschoon paard geldt als een aanstormend talent in de Nederlandse ruitersport. Zes jaar is Little Rock pas. Gisteren werd het paard met amazone Jennie Zoer op zijn rug derde op het NK indoor in Lisse.

LISSE, 26 JAN. Een lach verscheen op het gezicht van amazone Jennie Zoer toen ze antwoord moest geven op de vraag of de naam van haar schimmel iets te maken heeft met de president van de Verenigde Staten. Nee, Little Rock is niet genoemd naar de hoofdstad van Arkansas waar Bill Clinton als gouverneur de scepter zwaaide.

Het beeldschone paard van Zoer is wel een typisch voorbeeld van het aanstormende talent dat gisteren in Lisse streed om het Nederlands indoorkampioenschap voor springruiters. Bereden door Zoer won Little Rock in het najaar in het Belgische Lanaken het wereldkampioenschap voor zesjarige springpaarden. “Een heel fijn paard met heel veel vermogen en een goeie instelling”, typeerde Zoer het dier waarmee ze nu bijna drie jaar springt. Gisteren eindigde de combinatie in de Bakkerhallen in de Bollenstreek op de derde plaats in de categorie met hindernissen tot 1.35 meter.

Topcombinaties ontbreken doorgaans bij het jaarlijkse Jumping Indoor Lisse, al was het alleen maar omdat daar niet wordt gesprongen over hindernissen die op de internationale wedstrijdhoogten van 1.50 en 1.60 meter liggen. In Lisse, waar 1.40 meter het maximum is, binden mogelijke hippische helden van de volgende eeuw de strijd met elkaar aan. Op de deelnemerslijst was het daarom vergeefs zoeken naar de crème de la crème van de Nederlandse springwereld. Gerenommeerde springruiters als Piet Raymakers, Bert Romp, Jan Tops en Jos Lansink lieten verstek gaan. Sommigen kozen voor een (lucratiever) internationaal springconcours in het Duitse Münster.

Toppers als Wout Jan van der Schans, Eric van der Vleuten en Emile Hendrix waren er wel, maar hadden hun beste paarden in de stal gelaten. Een van Hendrix' paarden voor wie een mooie toekomst lijkt weggelegd en die in Lisse in de piste verscheen, was Liber Star, een zoon van Jos Lansinks succespaard Libero H, waarvan in de Bakkerhallen nog meer afstammelingen rondliepen.

“Ik kom hier met jonge paarden om iets op te bouwen”, zei Hendrix. “Liber Star is een merrie met veel potentie, maar niet de allergemakkelijkste.” Zijn beoordeling dat het bijna zevenjarige paard een topper kan worden, is volgens de springruiter gebaseerd op twintig jaar ervaring. “Natuurlijk is dat geen garantie. Er zijn maar enkele paarden geroepen, er zijn er maar weinig die de eindstreep halen. Pas over twee jaar kan ik zien of ik gelijk heb gehad.”

Met zijn toppaard Finesse hoopt Hendrix straks weer te excelleren in de wereldbekerwedstrijden met als voorlopig doel plaatsing voor de finale die medio april in Helsinki wordt gehouden. “In tegenstelling tot bijvoorbeeld Piet en Jos heb ik maar één toppaard en daar moet ik zuinig mee omgaan.” Bovendien is de waarde van een winter-NK zeer betrekkelijk, onderstreept Hendrix, die al vijftien NK's sprong en de nationale titel won in 1984 en 1985; driemaal was hij reserve-kampioen. Het Nederlands kampioenschap dat in de zomer (buiten) wordt gehouden, achten de springruiters van aanzienlijk belangrijker. Ook de moeilijkheidgraad is daar vele malen groter.

Ook een handvol buitenlandse springruiters streed mee om het kampioenschap van Nederland. De oudste en meest ervaren buitenlander in Lisse was de Canadees Ian Miller, die zich dit seizoen in Nederland voorbereidt op de Wereldruiterspelen, die in oktober in Rome worden gehouden. De aimabele paardenhandelaar met de O-benen won in 1988 en 1989 met Big Ben de wereldbeker bij de springruiters en wil in Italië nog één keer vlammen. Een mooie aankondiging ten spijt - “Onze gast uit Canada, geef 'm een fijn applaus” - wist hij gisteren niet tot de barrage van het zwaarste onderdeel (1.40 meter) door te dringen. Met Future Folly verzamelde hij in de achterhoede van het vijfentwintig combinaties sterke deelnemersveld.

Een andere buitenlandse combinatie had meer succes. Sanna Salonen nam een Nederlandse wintertitel mee naar Finland. In de categorie met hindernissen tot 1.35 meter was zij de sterkste, met haar merrie Fortunella. De dochter van een oud-wereldkampioen rallyrijden liet in de barrage onder anderen Jennie Zoer met Little Rock achter zich. Haar premie: vijfhonderd gulden.

Wiljan Laarakkers werd gisteren uitgeroepen tot de beste ruiter van het toernooi. Met zijn envelop met inhoud begaf hij zich na de ereceremonie naar de achterkant van de grote tribune. Het papier brandde in Laarakkers' handen, totdat hij de envelop aan de rand van de inrijpiste openscheurde. “Zo, dat is toch vierhonderd gulden!”