Ex-topman Reuter neemt wraak in Daimler-memoires

Topman Jürgen Schrempp saneerde Daimler-Benz, en vernietigde daarmee het levenswerk van zijn voorganger Edzard Reuter. In zijn memoires slaat Reuter, die Daimler achterliet met miljardenverliezen, genadeloos terug.

BONN, 24 JAN. Edzard Reuter, voormalig bestuursvoorzitter van Daimler-Benz, heeft teruggeslagen. Eindelijk. Vier jaar nadat hij zijn smadelijke neergang beleefde bij Daimler, heeft Reuter zijn memoires geschreven. Het boek is een genadeloze afrekening geworden met Jürgen Schrempp, zijn opvolger. Een “meedogenloze bruut” noemt Reuter de huidige Daimler-topman. Het was Schrempp, die het concern volgens Reuter in een “spectaculair avontuur” stortte met de aankoop van Fokker; de Nederlandse vliegtuigbouwer die aanvankelijk door Schrempp werd omhelsd als zijn “love baby”. Maar al snel werd de vliegtuigbouwer als geldverslindende verliespost weer afgestoten. Het was ook Schrempp die het verwerpelijke woord 'shareholder value' bij Daimler had geïntroduceerd. Alsof het bedrijf uitsluitend nog voor de aandeelhouders geld verdiende, schrijft Reuter. Zulke uitgangspunten zullen hem, Reuter, “altijd vreemd blijven”.

Het boek is de terugblik geworden van een diep gekrenkte man. Ooit belichaamde Reuter, nu 69 jaar, het prototype van een universeel manager. Acht jaar lang stond hij aan de top van de machtigste en grootste onderneming in Duitsland. Maar hij viel dieper dan hij ooit had kunnen dromen. Het boek 'Schijn en werkelijkheid' draagt dan ook de sporen van een gekwetste verliezer. Reuter veegt de vloer aan met Schrempp, die zijn levenswerk heeft vernietigd. Reuter zelf had hem in het concern nog 'groot gemaakt'. Dezelfde Schrempp liet zijn meester later als een baksteen vallen.

Bijna 500 bladzijden gebruikt Reuter om zich te revancheren. Want wie laat zich graag voor de voeten werpen, dat hij de grootste naoorlogse flop in ondernemersland op zijn geweten heeft. Had Ekkehard Wenger, de tegendraadse professor economie en vertegenwoordiger van de aandeelhouders, Reuter zelf niet de “grootste kapitaalvernietiger in de Duitse geschiedenis genoemd“? Edzard Reuter moest in 1995 immers het veld ruimen, na zijn mislukte poging om het autoconcern Daimler-Benz om te vormen tot een technologische veelvraat.

Hij had een imperium gecreeërd, dat branchevreemde dochters had verzameld zoals Dornier, MBB en AEG. Een “geïntegreerd technologie-concern“, zoals Reuter het graag noemde, dat overal present zou zijn: te land, te zee en in de lucht.

Reuters erfenis: een recordverlies van 5,7 miljard mark. En Reuter had de aandeelhouders nog wel in het begin van 1995 laten weten, dat ze op een winst van een miljard konden rekenen. Er kwam een justitieel onderzoek naar aanleiding van aantijgingen over Reuters onjuiste voorstelling van zaken. Maar dat leidde uiteindelijk nergens toe. Wel moest financieel directeur Gerhard Liener weg. Hij pleegde kort daarna zelfmoord.

Nee, Reuter heeft met zijn boek “niemand willen kwetsen“, zegt hij in een interview met de Stuttgarter Zeitung. Maar iedereen die hem een voet heeft dwarsgezet, krijgt er van langs. De raad van commissarissen van Daimler noemt hij een club “slecht presterende schoolkinderen“, omdat ze Schrempps plannen om het concern af te slanken goedkeurden. Vooral Hilmar Kopper, voormalig bestuursvoorzitter van Deutsche Bank moet het ontgelden. Reuter heeft het hem nooit vergeven, dat Kopper zijn stoel als voorzitter van de raad van toezicht niet aan hem wilde afstaan. Die functie had Kopper hem toch beloofd. Daimler-Benz wilde geen commentaar geven op de aantijgingen van Reuter. Maar op de bestuursetage van het concern heeft het boek voor onrust gezorgd. Topman Schrempp likt nog zijn wonden van de mislukte lancering van de A-klasse en de Smart, die bij de elandstest omkiepten. Reuter “loopt het gevaar definitief door de Daimler-familie te worden buitengesloten“, luidde een zwak verweer. Alsof dat niet allang gebeurd is.