Nick Leeson zet opnieuw Singapore op z'n kop

De financiële wereld in Singapore beleeft een onstuimige week en ditmaal draait het niet om de Aziatische crisis. Opnames voor een film over beursbengel en Barings- breker Nick Leeson brengen voor sommigen slechte herinneringen boven.

SINGAPORE, 23 JAN. 'Nick Leeson' dronk gisteren voor het eerst sinds tijden weer eens een biertje in zijn favoriete stamkroeg op Boat Quay, de populaire kroegenkade in het zakencentrum van Singapore. De Brit, die drie jaar geleden met miljoenenspeculaties Barings naar het bankroet leidde, had het prima naar zijn zin met zijn oude beursmaatjes die ook van de partij waren.

De mannen dronken zelfs zoveel Tiger bier dat het tot een incident kwam en weer speelde Leeson de hoofdrol. Hij liet zijn broek zakken en toonde zijn blote achterwerk aan drie Singaporese schonen. De dames waarschuwden de politie die de voormalige beursbengel vervolgens op de bon slingerde.

Bovenstaande scène werd gisteren een keer of dertig overgespeeld door de Schotse acteur Ewan McGregor, de ster uit Trainspotting die nu de hoofdrol speelt in de film Rogue Trader, de verfilming van het boek waarin Nick Leeson zijn verhaal vertelt over de ondergang van Barings en zijn eigen rol in dat drama. De Britse journalist David Frost, die Leeson in 1995 in de gevangenis in Duitsland interviewde voor de camera's van de BBC, kocht na zijn vraaggesprek met de Brit de filmrechten van het boek. En nu werkt een cameraploeg onder leiding van regisseur James Deardon aan de productie van de film over het leven van Nick Leeson.

Nick Leeson ontvluchtte Singapore eind februari 1995 nadat hij als derivaten-handelaar van Barings via riskante en uiteindelijk mislukte speculaties in de Japanse Nikkei-index een verlies van bijna twee miljard gulden had veroorzaakt. Barings ging failliet en werd kort na het debacle overgenomen door het Nederlandse bank- en verzekeringsconcern ING. Leeson sloeg met zijn vrouw Lisa op de vlucht.

Via een tropisch vakantie-oord in Maleisië probeerde Leeson een aantal dagen na zijn vlucht naar zijn geboorteland Groot-Brittannië te komen, maar tijdens een tussenlanding op het vliegveld van Frankfurt werd hij op verzoek van de Singaporese autoriteiten aangehouden. Na negen maanden in een Duitse cel te hebben vastgezeten, keerde Leeson eind november 1995 terug in Singapore. Na een kort proces, dat minder dan een week duurde, werd de toen 28-jarige Brit veroordeeld tot zeseneenhalf jaar gevangenisstraf.

Op een paar kilometer afstand van zijn cel begonnen de Britse filmmakers deze week hun productie, die in totaal ruim dertig miljoen gulden kost. De komst van de filmploeg zorgde in Singapore voor veel beroering. Vooral in het financiële hart van de stadstaat, dat door de Aziatische crisis al maandenlang turbulente tijden beleeft, was de opwinding groot. Het oprakelen en romantiseren van Leesons levensverhaal blijkt bij lang niet iedereen in goede aarde te vallen.

Terwijl de om hun strengheid vermaarde Singaporese autoriteiten verrassend makkelijk hun medewerking aan het project gaven, zijn veel oud-Barings medewerkers, die destijds de dupe werden van Leesons onbezonnen acties en hun baan verloren, buitengewoon ongelukkig met de film. Sommigen hebben inmiddels zelfs een advocaat benaderd en overwegen de filmmakers voor de rechter te slepen wegens laster.

Acteur Ewan McGregor vindt de opwinding begrijpelijk, maar het moet volgens hem niet te ver gaan. “Je kunt natuurlijk ook een film maken vanuit de beleving en de gedachte van de mensen die destijds bij Barings werkten. Dat zou een hele andere film worden dan deze. Maar dit is de filmversie van het boek. Dat is onze invalshoek, en dat is het verhaal van Nick Leeson zelf.”

Bill Ricquier, een Britse advocaat die werkzaam is in Singapore en destijds werd ingehuurd door Simon Jones, een van de voormalige bazen van Leeson, heeft de afgelopen dagen contact gehad met een aantal oud-collega's van Leeson die stappen tegen de filmmakers overwegen.

“Ik ben bang dat deze film een aantal aspecten rond de val van Barings zal bagatelliseren en dat de toon van het verhaal nogal lichtzinnige zal zijn”, zegt de Brit. “Voor iedereen die destijds betrokken was bij dit fiasco zullen ongelukkige herinneringen bovenkomen en ik denk niet dat alles op een hele afgewogen wijze wordt gefilmd.”

Pagina 13: 'Miljoenen voor Leeson'

De woede van voormalige collega's van Leeson wordt nog eens extra aangewakkerd door geruchten dat Leeson zelf een fiks bedrag zou kunnen overhouden aan de film. Als Rogue Trader een bioscoophit wordt, zou de Brit een bedrag van enkele miljoenen tegemoet kunnen zien, zo gaat het verhaal. Regisseur James Deardon ontkent de geruchten niet: “Het is mogelijk dat hij wat geld overhoudt aan deze film, ja”, vertelt hij. “Maar ik denk niet dat dat als compensatie kan dienen voor vijf of zes jaar cel. En laten we eerlijk zijn: we hebben het hier niet over Jack the Ripper. Hij heeft geen mensen verkracht of opgegeten. Hij heeft geld verloren, maar er is niemand dood gegaan door zijn acties.”

Als Leeson inderdaad een winstpercentage van de filmproductie opstrijkt, kan hij zich nu al verheugen in de warme belangstelling van een aantal partijen die allemaal op zoek zijn naar zijn geld. Allereerst zijn er de accountants van Price Waterhouse die door de Singaporese autoriteiten drie jaar geleden zijn aangewezen om er onder meer voor te zorgen dat Leeson geen cent overhoudt aan het Barings-debacle. Samen met een aantal advocatenkantoren speuren de accountants al tijdenlang naar bedragen van vijf of zes nullen die Leeson kort voor zijn vlucht zou hebben overgeboekt op bankrekeningen buiten Singapore. Het gonst al drie jaar lang van de geruchten - Leeson zou rekeningen in Duitsland, Maleisië, Hongkong en Groot-Brittannië hebben - maar niemand heeft tot nu toe een weggesluisde dollar van de Brit gevonden.

Verder zal Lisa belangstelling hebben voor het geld van Nick, van wie ze volgens de Britse sensatiepers inmiddels gescheiden is. De jonge Britse, die aanvankelijk maandelijks naar de gevangenis in Singapore kwam als stewardess van Virgin Airlines, trok haar conclusies na lezing van Leesons autobiografie. Het bleek dat hij haar de helft van zijn avonturen nooit verteld had. Leeson zelf zal zich op dit moment voornamelijk druk maken over de resterende maanden van zijn gevangenschap. James Deardon bezocht Leeson een paar weken geleden in de gevangenis en sprak twintig minuten met hem. Volgens de regisseur zag de Brit er vermoeid en vermagerd uit. Daarmee komt meteen een einde aan een ander gerucht over Leeson: hij zou een koninklijke behandeling krijgen van de Singaporese autoriteiten als dank voor zijn bekentenissen voor de rechter en het daardoor ongekend snelle proces dat het falen van de monetaire autoriteiten buiten de schijnwerpers van de wereldpers hield.

Alle commotie die de opnames voor Rogue Trader deze week in Singapore teweegbrengen zal geheel voorbijgaan aan Leeson.

Deardon heeft de Brit, zo zei hij, een hart onder de riem gestoken en hem beloofd dat hij de première van de film mag bijwonen als hij op tijd vrij is. De film moet in de loop van volgend jaar uitkomen. Met aftrek van voorarrest en strafvermindering wegens goed gedrag kan Leeson in juli 1999 vrijkomen.