De boze theepot

De Russische Samovar en Buurman Koffiekan (met een wit emmertje) stonden aan het ziekbed van de Boze Theepot. 'Wat heeft dit nou weer te betekenen?' vroeg de laatste geïrriteerd.

'Gaan we bezoekuurtje spelen? Onzin, ik heb alleen maar een onschuldig griepje. Donder op, laat me met rust.' 'Vanochtend had je zeven-en tachtig vier,' zei Buurman Koffiekan streng.'Ik wil niet dat je doodgaat, vriend.' Hij knielde op het ziekbed, hief het emmertje en zei tegen de Russische Samovar: 'Deksel af!' 'Deksel af,' herhaalde de Samovar en tilde het deksel van zijn tegenstribbelende baas. Buurman Koffiekan stortte de inhoud van het emmertje (appel-yoghurtijs) in de Boze Theepot, die eerst begon te rillen en toen 'Hmm, heerlijk!' riep. Na drie minuten keek Buurman Koffiekan op de thermometer: 'Zeven-en-dertig zes. Genezen!' Wordt vervolgd