Gezusters Williams lopen na familietwist hand in hand van centrecourt; Venus stuurt zuster Serena naar huis

MELBOURNE, 21 JAN. Ontroerend waren de beelden na afloop van een tennispartij die als 'Sister Act 4' werd aangekondigd en eindigde met een hoffelijke buiging voor het publiek van de winnende én de verliezende Williams. Onmiddellijk na haar zege in twee sets (7-6 en 6-1) had de 17-jarige Venus haar één jaar jongere zuster Serena al ingefluisterd dat ze elkaar nooit meer in zo'n vroeg stadium van een grandslamtoernooi zouden ontmoeten.

“De volgende keer zijn we als eerste en tweede geplaatst en spelen we pas in de finale tegen elkaar.”

Wie durft te ontkennen dat de droom van de Williams-zusjes irreëel is? De zusters Maleeva, O'Reilly en Minter hebben ook tegen elkaar gespeeld. Maar door hun stormachtige opmars had de eerste Williams-clash zo'n lading gekregen dat het niveau van de partij wel moest tegenvallen. Bizar en onwennig was het geweest voor beide meisjes om samen te trainen in de wetenschap dat een van hen Melbourne al na de tweede ronde zou moeten verlaten. “We hadden afgesproken dat we na afloop ingetogen zouden reageren”, vertelde Venus.

En met een glimlach: “Al vond ik het wel logisch dat de oudere zus zou winnen. Ik heb nu eenmaal iets meer ervaring dan Serena.” De jongste werd bovendien gekweld door de naweeën van een knieblessure die ze vorige week in Sydney had opgelopen. Daar hadden Venus en Serena elkaar al kunnen treffen, maar namens de oude en al welhaast vergeten generatie riep Aranxta Sanchez-Vicario de swingende hardhitters hardhandig tot de orde. In Sydney filosofeerden de Williams-meiden al hardop over een mogelijke botsing. Was Serena als het kleine zusje inderdaad psychologisch in het nadeel?

“Ik heb één keer van Venus verloren, toen ik acht jaar oud was”, vertelde Serena. En met een vertederend enthousiasme: “Ik was zo lief en onschuldig. Venus was al bijna tien en ze toonde geen enkel mededogen. Ze knalde de ene na de andere bal langs me heen.” Maar wist Venus ook niet dat “Serena nooit twee keer van dezelfde tegenstander verliest”? De finaliste op de US Open was het duel uit hun jeugd al vergeten, toen ze aankondigde voor een volgende familietwist “ergens stiekem alleen te gaan trainen”.

De Williams-zusters zijn zelfs in Melbourne zo hot dat de moeizame strijd van hun als tweede geplaatste landgenote Lindsay Davenport, die in haar duel met de Slowaakse Karina Habsudova twee machtpoints overleefde, nauwelijks opviel. De dochters van de aandachtig toekijkende moeder Oracene Williams betraden het centrecourt van Melbourne Park echter in een beklemmende sfeer, omdat vlak daarvoor de tweede nationale held na Patrick Rafter verrassend werd uitgeschakeld. Mark 'The Scud' Philippousis had geen controle over zijn machtige service en verloor met 9-7 in de vijfde set van de Marokkaan Hicham Arazi.

Als verdoofd aanschouwde het Australische publiek de zenuwachtige openingszetten van het duel tussen de kinderen uit het getto in Compton, Los Angeles. Maar Venus had die kille ambiance anders ervaren. Volgens haar had het publiek perfect aangevoeld dat beide speelsters zo met elkaar vergroeid zijn dat een keuze tussen hen onmogelijk is. De acht centimeter langere Venus (1.86 om 1.78 meter) had witte en blauwe kralen, versierd met een toefje gele kralen in haar dreadlocks gedaan. Serena verkoos een combinatie van geel en groen, en alleen al de haardracht van de new guns in het vrouwentennis heeft een trend gezet.

Venus, filosofisch: “Serena en ik zijn welhaast een en dezelfde persoon. Hoe kun je dus iemand aanmoedigen die als twee druppels water op haar tegenstander lijkt?” Ze verwees daarbij naar de overeenkomstige speelstijlen. “Je kunt zien dat we als kind dezelfde tennisleraar hebben gehad. Mijn zwakke forehand was mijn voornaamste handicap. Daar heb ik hard aan gewerkt. Ik vond dat ik geen waardige tennisprof kon zijn als ik alleen maar over een backhand zou beschikken. Serena beschikt over dezelfde wapens, al legt zij nog wat meer emotie in haar spel.”

Desondanks moest een van de twee uitdagers van Martina Hingis worden geëlimineerd en zonder morren liet Serena zich voor even naar de wachtkamer verwijzen. Want wie zal haar tegenhouden als de WTA haar oud genoeg acht om meer dan veertien toernooien per jaar te spelen? “We hebben onze doelen allebei verlegd”, zei Serena, die na drie toernooien in de WTA-Tour al de 53ste plaats op de wereldranglijst bezet.

“Geen van ons tweeën wordt voortaan in de tweede ronde uitgeschakeld”, kondigde ze aan. Ook Venus, na haar finaleplaats in Sydney de nummer 16 van de wereld, vertolkte de vurige ambitie van de familie Williams. De spanning en de gemengde gevoelens vertaalden zich in acht dubbele fouten voor Serena en vijf voor Venus. Maar ook de soms adembenemende slagenwisselingen tussen het illustere tweetal werden ontsierd door onnodige fouten. Serena tekende voor 42 afzwaaiers, Venus maakte er 34.

Dat was vandaag het kapitale verschil tussen de twee dochters van vader Richard Williams, die zich opvallend afzijdig had gehouden. Venus en Serena kunnen immers op eigen benen staan. Hand in hand verlieten ze vanochtend het centrecourt van Melbourne Park. Op weg naar een tijdperk waarin ze gezamenlijk de scepter zwaaien over het vrouwentennis.