Jongeren

Op het ogenblik staan de kranten vol over de terreur van de jongeren, hun gedrag op straat, de bedreigingen tegenover hen die maar een woord van kritiek laten horen, de brutale diefstallen, de hooligans, enzovoorts. Wat is de diepere oorzaak van deze wantoestanden? Is het de oppervlakkigheid van de maatschappij, de tendens naar materialisme, waar veel jongeren feitelijk geen boodschap aan hebben? Is het dat akelige streven naar consensus, in plaats van 'er tegen aan gaan', de 'kont tegen de krib'?

Anderzijds staan de opiniepagina's vol van bijdragen van en over intellectuelen, vroeger en nu. Hun opkomen voor de waarheid, de strijd tegen onrecht, de analyse van toestanden, de interessante beschouwingen over Emile Zola, de analyses van denkers als Heldring, Bolkestein en Sontag zijn veelal abstract, maar ik mis hun beschouwingen over het 'onverwerkt heden'. Laten zij daar meer over schrijven. Het zou de meerderheid van de jongeren, zeg ruim 95 procent, misschien wel 99, die normaal hun werk of studie doen, hun toekomst opbouwen, geen drugs gebruiken enzovoorts enige diepte geven in het relativeren van het bestaan.