Knappe beatmuziek dwingt tot nadenken

Concert: Bentley Rhythm Ace, Chrystal Method. Gehoord: 17/1 Max, Amsterdam.

Onder de naam Big Beat Boom organiseerde de Melkweg in zijn Max-zaal zaterdag een avond met optredens van muzikanten en dj's. De benaming 'Big Beat' werd er niet duidelijker op want al lag bij beide optredende groepen de nadruk op de 'beats', een grotere tegenstelling in ritme, sfeer en presentatie was nauwelijks voor te stellen. Bij de eerste band, Chrystal Method, gedroeg het publiek zich als op een slecht op gang komend schoolfeest - dansen als verplichting. Maar toen Bentley Rhythm Ace, dat als de tweede speelde, er na een uurtje plotseling mee ophield, moest men weer wennen aan stilstaan.

Het Amerikaanse duo Chrystal Method stelt zich ongenaakbaar op achter twee stapels apparatuur, in fel flitsend tegenlicht. Hun muziek klinkt straf en serieus en zit vol met de ruige gitaarsamples die de Chemical Brothers populair maakten. Prominent in het geluid staan de - tijdens een optreden onzichtbare - drums, die scherp afgepaste slagen leveren met af en toe een hink-stap-sprong. Het resultaat klinkt knap en mathematisch, maar niet verleidelijk. Er moet worden nagedacht.

De Engelse Richard March en Mark Stokes presenteerden zich als twee paljassen. Hun groepsnaam werd onderstreept door de voorkant van een Bentley-achtige automobiel, compleet met zwiepende ruitenwissers, op het podium. Zijzelf, aangevuld door drummer Fuzz Townsend, verschenen in pruiken en zonnebrillen. Meestal gaat humor net zo slecht samen met muziek als nadenken. Maar bij Bentley Rhythm Ace is de humor acceptabel omdat er ondertussen doeltreffend wordt verleid.

Want hoe gecompliceerd hun muziek ook in elkaar zit, Stokes en March waren zo slim om voor het live-optreden de baspartij het grootste aandeel te laten leveren. De laag rollende tonen van Richard March werden zo tot een aangenaam verraderlijke onderstroom van een gevarieerd muzikaal beeld waar Mark Stokes verfijning in bracht met eindeloos veel melodietjes van zijn draaitafels. Hun breaks waren daarbij onverwacht en soms werkelijk komisch. Want welke andere groep werkt eerst al geduldig modulerend naar een hoogtepunt om dat dan abrupt te laten overgaan in een knullig reclame-deuntje?