Hollands Dagboek: Anna Kreuger en Irma van Praag

Anna Kreuger (38), trambestuurster, en Irma van Praag (38), huisvrouw, zijn deze week bij de stadsdeelraad-Zuid in Amsterdam 'getrouwd'. Ze wisten de plechtigheid met een persconferentie, sponsoring, inschakeling van een pr-bureau en het inhuren van lijfwachten tot een ware publiciteitsstunt te maken.

Donderdag 8 januari

Privé zijn er nog dingen te regelen en vandaag hebben we ook nog een radio-interview. Oh, dat gaat er nog wel bij, maar dan echt niet meer tot het moment dat we er woensdag weer zijn. Wij zijn gevraagd door iemand van Stadsdeel Zuid om van onze trouwdag een groot feest te maken om te vieren dat de Wet op de Partnerschapsregistratie er door is. Vandaar al die mediabelangstelling waar wij normaal gesproken niet mee te maken hebben. Eindelijk kunnen vrouwen met vrouwen en mannen met mannen in het huwelijk treden.

Ná het interview, bij Kophe (Thomas), weer heerlijke tapas geserveerd gekregen. Na het eten bekijken we het hotel. Het wordt toch weer 2.30 uur. En dan te bedenken dat we er vroeg in wilden. De dagen die we meemaken zijn een en al spontaniteit van en voor iedereen. Eén ding: in deze samenstelling van mensen is het alleen maar lachen, terwijl we met iets heel serieus bezig zijn. Anna en ik kennen elkaar al bijna 24 jaar en wonen de laatste acht jaar samen. Dat we nu kunnen trouwen betekent een erkenning voor ons.

Vrijdag

9.00 uur. Naar Bert en Carla de kappers om voor de laatste keer de kapsels voor elkaar te krijgen die we op de grote dag dragen. De handen krijgen ook de nodige aandacht en niet te vergeten het gezicht. Anna hoeft de hele week niet op de tram te rijden. Kunnen we lekker de stad in om mooie lingerie uit te zoeken.

Om 15.00 uur Mary Borsato om voor de laatste maal de jurken te passen. Wat een feest zal het zijn als het avond is, dan gaat óns weekend in om de kleine dingetjes voor ons zelf te regelen. We zijn nog steeds grieperig, lekker hè. Hopelijk komen we de woensdag door zonder de zakdoeken. Kijk, het was wel makkelijk geweest als we daar ook een sponsor voor hadden gehad (hahaha). Voor de rest is dus àlles gesponsord.

Zaterdag

De telefoon staat niet stil en de mobiele ook niet. Zullen we het vanavond weer niet rustig hebben?

Om 9.00 gaan Bert en Carla met Irma met haar nagels verder. Ik ga even met Harry de viervoeter lopen en dan even de markt op. Dan zijn de boodschappen binnen en de rest begint dan maandag weer. Ik haal ook nog even een bal bij Nel en Henk, ze zijn daar héérlijk.

Henk is herstellende van zijn rikketik; hij ziet er weer goed uit.

Lekker naar huis onderuit, op naar morgen.

Zondag

Straks om 15.00 uur een afspraak met zuster en schoonzuster om met Harry te wandelen. Onderweg naar Bloemendaal een file van hier tot.....?

Er zijn blijkbaar nog meer mensen die dachten om de dag door te brengen op het strand of in het bos. Het is uitzonderlijk mooi weer, de zon schijnt.

Zwager heeft een lekkere lasagna gemaakt die we na de wandeling zullen nuttigen. Het is laat geworden, maar oergezellig. Die zien we weer terug op woensdag.

Maandag

De notaris naar morgen gezet om de boel af te wikkelen, want vandaag zie ik géén gaatje om even langs te gaan. Straks een stukje gaan filmen met Eric Latour, dat zal ook wel even duren.

De organisatie wordt gek gebeld door de radiozenders voor een interview. Deze moeten, spijtig maar waar, plaatsnemen in de wachtkamer, wachten tot ná het trouwen of geannuleerd worden. Iemand van French Gay Magazine komt naar Nederland als alles achter de rug is. We zijn ook live op de nationale radio van Colombia geweest, geïnterviewd door iemand van de gaykrant Symbiosis. Ze vinden het fantastisch dat dit kan in Nederland. Ze stellen normale vragen, behalve: hebben jullie weleens een vriendje gehad? Daar zijn we niet op ingegaan.

Wij willen ondanks alle positieve belangstelling van de media toch een beetje de griep onder de knie krijgen want die duurt ook al twee weken.

Lekker slapen straks, en dan er weer tegenaan (gillend: hoe laat?)

Dinsdag

Naar de notaris geweest, even lekker zitten praten met mr. Hazenberg. Interview en film voor vandaag gepland voor de documentaire van 20 januari 1998 (Nederland 3, om 5 voor 8. Titel: Twee vrouwen trouwen). Even evalueren met de organisatie, make-up inslaan en ondergoed voor de dag van morgen.

De telefoon thuis staat weer roodgloeiend, het lijkt wel een kantoor. Mooi niets meer daarna want thuis willen we nu rust, want morgen wordt een lange dag.

Spannend toch als je dan in een bepaalde droom zit en je dezelfde plichten en rechten gaat krijgen als een heterostel. Sommige stellen zijn pas tevreden als wij ook adoptierecht krijgen. Voor ons speelt dat niet: we hebben geen kinderen en we willen ze ook niet. Door alle aandacht voor ons huwelijk blijft de discussie erover tenminste geopend. Morgen is de dag in ons leven dat het eindelijk geregeld is volgens de wet en daar gaat het ons om. De discriminatie is afgeschaft.

Woensdag

We beginnen de dag met twee potige bodyguards. Ze hebben dopjes in hun oren en praten de hele dag met elkaar. In de loop van de dag komen er steeds meer bij, ze zijn duidelijk te onderscheiden: helemaal in het zwart, zonder strikje. De bedoeling was dat ze op de achtergrond zouden blijven en de mensen op afstand houden zodat we rustig naar het toilet konden als we wilden. Daar is dus niet veel van terechtgekomen. We maken nu mee hoe het is om wereldberoemd te zijn. Meer dan een dag hou je niet vol, zeker wij niet.

Om 10.00 uur worden we opgehaald door de limousine. Naar Bert en Carla op de Westerstraat voor het haar en de make-up. De kleding van Mary Borsato is daar gearriveerd en die gaat direct aan. Op naar het Hilton waar we opgewacht worden door de familie, bekenden en vrienden. Alle familieleden zijn erbij. Onze families hebben nooit moeite met ons gehad en zijn net zo blij als wij met deze stap.

Bij het uitstappen worden we opgewacht door de pers. De persconferentie die we hebben is leuk, alleen blijven juist de commerciële omroepen doorvragen over de sponsors en wie er nou geld aan overhoudt. We reageren maar met een lach. Niemand verdient aan ons huwelijk, dat kan helemaal niet bij sponsoring. We hebben alleen zelf helemaal niets aan deze dag hoeven te betalen. Ook de Gaykrant stelt negatieve vragen. Maar door de overige persmensen worden ze gelukkig gecorrigeerd. Ik denk niet dat hij de interviews heeft gevolgd die we de laatste dagen hebben gegeven. Dan had hij kunnen weten dat wij heel blij zijn dat wij kunnen profiteren van iets waar anderen jaren voor hebben gestreden. We hebben al die jaren natuurlijk wel meegeleefd.

Lekker met zijn allen gegeten en dan naar de eerste receptie bij de Willemsclub. Wat een mensen, en de bloemen, en de bruidstaart, en de hapjes. Ook allemaal betaald door mensen die gewoon achter die wet staan. Laura Fygi treedt voor ons op. Wat een feest, al die blije mensen bij elkaar.

Daarna gaan we met z'n allen op weg in de limousines, de old-timers en vier bussen van de NZH.

Donderdag 15 januari

Klokslag twaalf uur staan we in de trouwzaal in het Hilton hotel. Nu is het zover. Ambtenaar Erik de Jong houdt een toespraak. Hij zegt dat het wel een race lijkt, wie van alle homo- en lesboparen het eerst trouwt. Hij zegt dat we blij moeten zijn dat we de eerste niet zijn. Het eerste paar is ook in Zuid getrouwd en daarmee is het triest afgelopen volgens hem.

Hij leest op dat we elkaar trouw moeten blijven en kijkt ons aan. O ja, we moeten het nazeggen. Ja, we zullen elkaar trouw blijven. En dan geven we elkaar onze baquette-ringen en zijn we getrouwd.

Nu gaat de hele stoet naar discotheek de Exit om de tweede receptie te vieren. Exit heeft alles geregeld. Wat een belangstelling van iedereen en voor iedereen. We zien er prachtig uit in het roomkleurige. Een te gek feest met z'n allen. Een ieder bedankt voor al de kadootjes die we hebben mogen ontvangen. Voor alle spontaniteit en weelde waar we al die tijd in hebben mogen vertoeven.

Straks lekker slapen in de Yoko Ono en John Lennon-suite die aangeboden is door het Hilton. De huwelijksreis hebben we van reisbureau Travel Planner in Amsterdam gekregen: een midweek in een romantisch kasteeltje in Zuid-Limburg.