Telefoon

Doortje moet haar moeder bellen. Die is directrice van een groot hotel. Ze heeft het daar ontzettend druk en toch mag Door haar altijd bellen. 't Moet alleen wel belangrijk zijn. Nou, dat is het. Een vriendinnetje heeft gevraagd of Door vannacht bij haar komt slapen. Omdat haar moeder vanavond laat thuiskomt, moet ze haar wel eerst om toestemming vragen.

Ze loopt naar de telefoon. Het nummer kent ze uit haar hoofd. Ze draait het en raakt helemaal opgewonden. 't Is net of ze bij haar eigen moeder een kamer gaat reserveren en toch wil ze alleen maar bij dat vriendinnetje logeren.

Anders maakt de aardige telefoniste altijd een grapje en verbindt haar vrolijk door. Als Doortje naar haar moeder vraagt, zegt die telefoniste dit keer alleen maar: “Kies een één voor de receptie, een twee voor het restaurant en een drie voor het kantoor.”

Wat is dat? Het moet een geluidsbandje zijn. Dan hebben ze de telefoniste zeker ontslagen. Jammer, ze had zo'n leuke stem. Door kiest vlug de drie. Goed gedaan, de telefoon gaat over. Even later heeft ze haar broer aan de lijn.

“Zit jij in het hotel?”

“Nee, ik zit beneden.” Ze hangt vlug op. Zou ze iets fout hebben gedaan? Hun huis heeft drie telefoons. Als iemand voor haar moeder of broer belt, kan ze het gesprek met een druk op de 1, 2 of 3 naar een andere kamer overzetten.

Doortje probeert het nog eens. Ze belt het hotel en na die drie krijgt ze weer haar broer aan de telefoon. “Blijf je aan de gang?”, vraagt hij.

Nu weet ze het zeker. De 1, 2, 3 van hun huis en de 1, 2, 3 van het hotel kun je niet op elkaar afstemmen. Ze kan bellen tot ze een ons weegt. Nooit krijgt ze haar moeder aan de lijn. Doortje gaat naar buiten en loopt naar een telefooncel. Er staan wel vier mensen voor. Dan bedenkt ze dat ze niet eens een telefoonkaart heeft. Ze loopt door in de richting van het hotel. Het is niet ver. Wat een vreemde wandeling. Stel je voor dat ze voor iedere vraag naar het hotel zou moeten lopen.

Op het kantoor vertelt ze haar moeder over die gekke 1, 2, 3. Ze hoort er van op. Natuurlijk mag Doortje bij dat vriendinnetje slapen. Of willen jullie liever hier? Ze houdt haar werk en haar persoonlijk leven 't liefst strikt gescheiden. Anders krijgt ze haar hele familie over de vloer. Nu Doortje haar niet eens kon bellen, heeft ze wel iets verdiend. Haar dochter straalt.

“Méén je het?”

“Bel nou maar.”

Haperende cijfers brengen geluk. 's Avonds kijken twee vriendinnen door een hoog hotelraam naar de boven het water schitterende lichtjes.