'Sociale onrust in Indonesië'

JAKARTA, 16 JAN. Het economisch hervormingsprogramma dat de Indonesische president Soeharto gisteren overeenkwam met het IMF, is misschien wel de oplossing voor de huidige financiële perikelen in het land maar heeft tegelijk het lont ontstoken van een sociale bom. Dat hebben vandaag verschillende analisten hier verklaard. Ze wijzen daarbij vooral op de te verwachten prijsstijgingen van eerste levensbehoeften en brandstof, en op de toeneming van de werkloosheid door bedrijfssluitingen.

Volgens voorzitter Bomer Pasaribu van de federatie van Indonesische vakbonden betekent het uitblijven van economische groei komend jaar “een catastrofe voor de arbeiders”. “Je hoeft geen diepgaande studie te doen om te beseffen dat nul-groei bij een inflatie van 20 procent onrust zal veroorzaken”, aldus de vakbondsleider.

Het nieuwe akkoord met het IMF heeft tot nu toe nauwelijks positief effect gehad op de koers van de roepia en op de beurs van Jakarta. De financiële steun van het IMF mag niet worden gebruikt om de particuliere sector tegemoet te komen. De particuliere buitenlandse schuld beloopt naar schatting 65 miljard dollar. Handelaren hebben gezegd dat vooral dit aspect weinig geruststellend is. Volgens analisten zijn 260 van de 285 aan de beurs genoteerde bedrijven op dit moment technisch failliet.

De Jakarta Post vroeg zich vanochtend in het hoofdartikel af of de aangekondigde maatregelen voldoende zijn om wijdverspreide ongeregeldheden te voorkomen. De afgelopen dagen was het al onrustig in het oosten van Java. Dat begon maandag met rellen in Banyuwangi, later gingen ook bewoners van het stadje Jember uit woede over voedselprijsverhogingen de straat op. Gisteren viel een groep motorrijders in het Balong-district winkels aan. Volgens de polititie was het vandaag rustig.

De leider van de 28 miljoen leden tellende moslimorganisatie Muhammadyah, Amien Rais, verklaarde vanochtend dat behalve economische ook politieke hervormingen nodig zijn om de crisis te boven te komen en het vertrouwen van de bevolking te herstellen. “Economische hervormingen om de monetaire crisis te bestrijden zonder politieke hervormingen is niet meer dan dagdromerij.”