Na een avondje stappen er lekker op los slaan

Een groepje jongens in Breda maakte er een gewoonte van na een avondje stappen een willekeurige voorbijganger in elkaar te slaan. De politie heeft de jongens opgepakt en verhoord. Hoe verveling wordt omgezet in agressie.

BREDA, 16 JAN. Ze zoeken de confrontatie en gaan een knokpartij niet uit de weg. De uitnodiging 'Kom, we gaan vechten' vindt altijd gehoor bij die jongens uit Breda, zeker als ze een paar glazen bier hebben gedronken. Zes à zeven biertjes - daar worden ze naar eigen zeggen niet dronken van. Zo ging het ook op die bewuste zaterdagavond van 27 december vorig jaar.

Tegen elf uur 's avonds verlaten de jongens het café. Ze lopen zingend over straat en hebben de stille afspraak al gemaakt. Eén van de zes wordt aangewezen 'zo maar iemand' aan te stoten in de hoop dat er een reactie komt. Dan zullen ze er op los slaan. Eerst krijgt een 'alternativo' - een jongen met een staartje - een duw, maar hij reageert niet. Dan komen ze op de Grote Markt in Breda een ander groepje tegen, dat op weg is naar de disco. Vier jongens en een meisje; ze zeggen niets, doen niets en vragen al helemaal om niets.

Frank V. (20) verlaat op dat moment de zingende jongens, loopt op een van de discogangers af en geeft hem met gebalde vuist een enorme stoot in het gezicht.

Het slachtoffer (22) had niet eens in de gaten dat er iemand op hem afkwam. Daarna zag hij alleen nog maar sterretjes. Een tand was met bot en al door de lucht gevlogen en toen de jongen weer een beetje was bijgekomen, spuwde hij vooral bloed. Van zijn vrienden moest hij horen dat hij een klap had moeten incasseren.

“Dat had niet gehoeven”, verklaart hoofdverdachte Frank later, wanneer hij door de politie wordt geconfronteerd met het letsel van het slachtoffer. “Als het in mijn vermogen ligt, wil ik de schade vergoeden. Maar dan wel in termijnen”, aldus de lange, magere jongen, die sinds 28 december in voorarrest zit.

De andere jongens zijn na verhoor vrijgelaten. Zij hebben immers deze klap niet uitgedeeld. Wel blijkt uit hun verklaringen dat zij er de laatste maanden een gewoonte van hadden gemaakt na een avondje stappen in het centrum van de stad een willekeurige voorbijganger in elkaar te slaan.

De advocaat van Frank, mr. C.J. Spitters, ontkent dat zijn cliënt zich op deze manier met zijn vrienden manifesteerde. Zijn cliënt is vroeger wel eens met de politie in aanraking geweest wegens brandstichting, maar dat heeft niets met deze zaak te maken. “Frank is er helemaal van doordrongen dat hij fout is geweest. Hij heeft er spijt van, echt waar. Hij huilde toen hij mij het verhaal vertelde. Hij zal de schade betalen, hij wil straf ondergaan, maar het liefst wil hij weer aan de slag. Zijn baan is het allerbelangrijkste voor hem”, zegt Spitters.

De verklaringen van de mede-verdachten geven een duidelijk beeld van de strategie die de jongens hadden uitgestippeld en naar eigen zeggen wel vaker toepasten: uitgaan, een willekeurig slachtoffer opzoeken, aanstoten, wachten op een reactie en dan klappen uitdelen. Frank geeft toe dat hij zonder enige aanleiding op een van de jongens is toegelopen en hem op het gezicht heeft geslagen. “Als ik er achteraf over nadenk, besef ik pas wat ik gedaan heb”, aldus zijn verklaring.

De politie was snel ter plaatse. “Wij surveilleren in combi's en op zaterdagavond zetten wij extra personeel in”, vertelt recherchecoördinator J. Leemans. Op die 27ste december werd de politie gewaarschuwd door de eigenaar van het café waar de groep van het slachtoffer zich schuilhield.

Frank hief na de klap een voetballied aan, van NAC, de Bredase eredivisieclub. De groep liep zingend, met de armen zwaaiend, een en al bravoure, op de Grote Markt. Na een korte achtervolging werden zij door de politie aangehouden.

De elektromonteur, de bakker, de medewerker van een groothandel, de magazijnbediende, de scholier en de uitzendkracht, in de leeftijd van 15 tot 22 jaar, zeggen allemaal uit verveling te hebben gehandeld. “Tot nu toe heb ik geluk gehad. Deze keer deelde ik geen klappen uit, maar ik liep wel dreigend in de groep mee”, verklaart een van hen tegenover de politie. Een andere verdachte zegt: “Ik dacht dat Kom, we gaan vechten als grap bedoeld was.” Later komt hij op deze verklaring terug: “Ik zei het om Frank te verdedigen. Ik wist dat we gingen vechten.”

De agressie kwam die avond bij Frank op “uit verveling”, maar ook “uit woede”. Op tweede kerstdag was “voor zijn ogen” de auto van zijn broer gestolen. Advocaat Spitters: “Hij is vijfhonderd meter achter de dief in de auto aangerend. Dat frustreert hem nog steeds en dan kan die agressie opeens weer boven komen, maar het is natuurlijk geen excuus.” Het afgelopen jaar zijn de oma en een tante van Frank overleden. “Maar ook dat is natuurlijk geen excuus”, zegt Spitters desgevraagd.

Er lijkt geen enkel excuus te zijn voor de klap die hoofdverdachte Frank heeft uitgedeeld. Het onderzoek van de politie wordt binnenkort afgerond. De politie denkt het openbaar ministerie een duidelijke zaak te kunnen leveren: openlijk geweld met voorbedachten rade voor de gehele groep. Dan doet het er volgens de politie ook niet toe, wie de bewuste klap heeft uitgedeeld. Voor hoofdverdachte Frank gaat het om concrete mishandeling. Tenminste, dat zegt hijzelf, en dat zeggen de politie, zijn advocaat, de getuigen en het slachtoffer.

De zaak moet echter nog voorkomen. Dan zal duidelijk worden waarvan de jongens precies worden verdacht en is het aan de rechtbank om te oordelen over het toegepaste geweld op de Grote Markt.