Vriendschappen hielpen Ahold in Zuid-Amerika

ZAANDAM, 15 JAN. Ze spreken allemaal Spaans: de voorzitter, de financiële man en ook de Zweed Fritz Ahlqvist uit de raad van bestuur van Ahold. “Die heeft het met voorbedachten rade geleerd”, zegt Ahold-topman Cees van der Hoeven, vanochtend vroeg op het hoofdkantoor in Zaandam. “Die wilde altijd al heel graag naar Zuid-Amerika.”

Het begon in Brazilië, december 1996. Toen werd Ahold mede-eigenaar van de supermarktketen Bombreço. Daarna volgde een kleine keten in Braziliaanse provincie Bahia en ondertussen onderzocht Ahold wat de mogelijkheden waren in Chili en Argentinië. Van der Hoeven vertelt eerst het officiële verhaal, over studies naar concurrentieverhoudingen, perspectieven voor groei en winstgevendheid en wie de belangrijkste spelers zijn. En dan komt het verhaal ernaast: Ahlqvist was al tien jaar bevriend met Juan Peirano, de bestuursvoorzitter Velox Retail Holdings, grootaandeelhouder van de Argentijnse supermarktketen Disco en de Chileense supermarktketen Santa Isabel. En hij was ook al jaren bevriend met zijn vrouw Letitia. “Die komt uit de familie van de oorspronkelijke eigenaars van Disco”, zegt Van der Hoeven. “Fritz zat met haar in het bestuur van een wereldwijde retail-organisatie.”

Zelf kende hij het echtpaar ook al goed en begin november ging hij met zijn collega's uit het Ahold-bestuur een weekend bij hen op bezoek, in Buenos Aires. “Dat is dan vrijdagavond aankomen, zaterdagochtend presentaties bijwonen, zaterdagmiddag en zaterdagavond supermarkten bekijken, zondagochtend nog meer supermarkten bekijken en dan 's middags naar zo'n Argentijnse eh... hoe heet dat? Zeg maar een barbecue.”

Hij zag één groot verschil met de supermarkten in de rest van de wereld: Disco levert meer dan de helft van de boodschappen bij klanten thuis af. “Je gaat naar de winkel en als je klaar bent, laat je je karretje gewoon staan. Je geeft je kaartje af. Je hoeft niet eens bij de kassa te betalen.” Ja, dat zou Van der Hoeven in Nederland ook wel willen, vooral voor de Albert Heijns in de grote binnensteden. Maar hier is het niet te betalen, zegt hij. De arbeidskosten zijn te hoog.

Is zakendoen met Argentijnen heel anders dan met Aziaten of Noord-Amerikanen?

“Ach, wat je verwacht. Emoties spelen een iets belangrijkere rol. De trots op het bedrijf. Geen underdog willen zijn. Je moet daar niet met een grote broek aan binnenkomen en zeggen dat je de wereld even komt verbeteren.”

Was de koop in november eigenlijk al rond?

“Absoluut niet.” De bestuursvoorzitter lacht. “Het is een heel complexe deal.” Santa Isabel en Disco hebben noteringen in New York, maar ook in Santiago en Buenos Aires en die beurzen kent Ahold niet goed. Hoe zullen de outside-aandeelhouders reageren als Ahold en Velox een openbaar bod op hun stukken gaan uitbrengen? Bovendien gaat het niet om een recht-toe-recht-aan overname, maar om een joint venture: Ahold richt, samen met Velox Retail Holdings, het nieuwe Disco Ahold International Holdings op, dat iets meer dan de helft van Disco in handen heeft en bijna 37 procent in Santa Isabel. En dan waren er, zegt Van der Hoeven, nog vijf andere kapers op de kust. “Ik zeg niet wie, maar daar zitten altijd Fransen tussen. Zij zijn de invisible enemy. Je hebt last van ze, maar je weet niet hoe en hoeveel.”

Wat was nou het grootste probleem in de onderhandelingen?

“De prijs. We betalen in een flinke premie.”

Ahold - dat 750 miljoen gulden voor de Zuid-Amerikaanse supermarkten betaalt - bereikt dit jaar waarschijnlijk een omzet van zestig miljard gulden. Over vijf jaar moet het honderd miljard zijn. Waar is nog zoveel te koop?

“Het wordt steeds moeilijker,” zegt de bestuursvoorzitter. “Maar ik denk aan Zuid-Eurpa en aan Azië natuurlijk. Maar ook aan Noord-Amerika. Daar zijn nog een paar mooie dingen, east of the rockies.”