TOERISME

Het toerisme in Suriname heeft zwaar geleden onder de guerrillastrijd in het binnenland (1986-1992), maar vertoont de afgelopen jaren een stijgende lijn. In 1992 werd het land volgens cijfers van de Verenigde Naties bezocht door 16.000 buitenlandse reizigers, in 1993 en 1994 door 18.000. De opbrengsten bedroegen 2 miljoen dollar in 1992, 8 miljoen in 1993 en 11 miljoen dollar in 1994. Onduidelijk is om hoeveel niet-Surinaamse toeristen het onder die reizigers gaat; vermoedelijk om enkele duizenden.

Vooral de ontwikkeling van 'eco-toerisme' in het ongerepte binnenland heeft de Surinaamse toeristenindustrie nieuwe kansen gegeven. Het ontbreken van zandstranden maakt Suriname minder aantrekkelijk voor massatoerisme dan nabijgelegen bestemmingen in het Caraïbische gebied. Belangrijkste attracties zijn het regenwoud, dat ruim driekwart van de totale oppervlakte van het land beslaat, en de authentieke cultuur van bosnegers en indianen.

De grote reisorganisatie Mets, maar ook kleinere als Cardy Adventures en Independent Tours, bieden dagtrips en meerdaagse excursies aan naar het Brownsberg Natuurpark, de Raleigh watervallen, het indianendorp Palumeu, en het Kasikasimagebergte in het diepe zuiden van het land. De prijzen variëren van ongeveer honderd guldens voor een dagtrip tot ruim duizend gulden voor langere excursies. Malariapillen worden in het binnenland, vanaf ongeveer honderd kilometer ten zuiden van Paramaribo, aangeraden.

Belangrijkste hotels in Paramaribo zijn Torarica aan de Surinamerivier en Krasnapolsky in de binnenstad. Torarica bouwt momenteel een luxueuze 5-sterrenvestiging, 'Royal Torarica'.