RELIGIE

Nergens ter wereld liggen synagoge en moskee zo pal naast elkaar als in de Keizerstraat te Paramaribo. Suriname heeft vele godsdiensten en de religieuze verdraagzaamheid kent geen grenzen. Weinig Surinamers zullen zich atheïst noemen.

De Evangelische Broedergemeente (Hernhutters) en de Rooms-Katholieke kerk hebben vooral onder de creoolse bevolkinggroep veel aanhang en daarnaast onder indianen en Chinezen. De beide kerken begonnen hun zendingswerk onder de slavenbevolking enkele tientallen jaren voor de afschaffing van de slavernij in 1863. Zij waren bovendien belangrijk voor de ontwikkeling van het onderwijs. Voor veel creolen is ook het pantheïstische winti-geloof, met Afrikaanse elementen, nog steeds belangrijk. Winti en christendom gaan voor velen broederlijk samen. Ook onder indianen zijn traditionele religieuze gebruiken nog steeds in zwang.

De hindoestanen hangen overwegend het hindoe-geloof aan, verdeeld over orthodoxe Sanatan Dharm en de vrijzinnige Arya Samaj. Het kastenstelsel heeft in Suriname nooit echt een rol gespeeld. Een minderheid van de hindoestanen is moslim. Ook vrijwel alle Javanen, in omvang de derde bevolkingsgroep in Suriname, hangen het moslimgeloof aan. Opvallend is de opkomst in de afgelopen jaren van kleine christelijke groepen en sekten, die vooral onder creolen hun volgelingen vinden.