Hotel; Groningen goes France

Hotel de Ville, Oude Boteringestraat 43

9712 GD Groningen.

Telefoon 050-318 12 22

Ons voornemen naar Groningen af te reizen brengt bij mijn schoonmoeder enige bezorgdheid teweeg. Ten onrechte blijkt ter plaatse. Voor ons zijn de problemen met de handhaving van de openbare orde beperkt tot fietsers die zonder licht en zonder acht te slaan op de verkeersregels de stad doorkruisen. Het maakt het in weer en wind bij vallende avond per auto bereiken van Hotel de Ville tot een enerverende aangelegenheid. Zonder dat is het al moeilijk genoeg, want de ontsluiting van de Groningse binnenstad berust voor vreemdelingen op ondoorgrondelijke principes.

Hotel de Ville is een hotel en niet het stadhuis. De eigenaars willen graag dat we de naam vertalen als 'huis van de stad'. Het is te hopen dat de Franse toeristen dat ook doen. Hotel de Ville oogt bescheiden. Het lijkt bij eerste aanblik te zijn gevestigd in een eenvoudig herenhuis. Eenmaal binnen blijkt het hotel aan de achterzijde breed uit te waaieren. Het is ook aanmerkelijk chiquer en aangenamer dan de buitenkant doet vermoeden. In de publieke ruimten en in sommige kamers is eigentijdse, deels sobere architectuur naar hartelust gecombineerd met zo niet antieke, dan toch oud-ogende meubels, open haarden, flamboyante beelden, tapijten en grote spiegels met goudkleurige randen. Vroeger was dat een stijlbreuk, tegenwoordig heet het ironiserend eclecticisme.

Het hotel is pas een paar maanden open. De initiatiefnemers stond een hotel voor ogen waar ze graag ook zelf zouden willen komen, modern, met een eigen gezicht en een warme uitstraling. Dat is gelukt. De gast ondervindt een persoonlijke ontvangst. Je wordt bij aankomst naar je kamer gebracht, de auto wordt intussen in de garage gezet en het ontbijt krijg je aan tafel geserveerd met een zacht gekookt eitje.

De goedkoopste tweepersoonskamer is ƒ 195 en de duurste ƒ 375, maar die heeft dan ook een hemelbed. Voor onze 'superior double' kamer bedraagt de prijs ƒ 225, zonder ontbijt. De kamer is ruim en licht, met zonnebloemgele vloerbedekking en gordijnen in maïs- en okergeel. De inrichting is klassiek, alleen de lampen hebben een post-moderne uitstraling. Aantrekkelijk is het uitzicht op de Martinitoren. De badkamer is in dezelfde kleuren uitgevoerd als de jurk die mijn moeder droeg bij mijn Eerste Communie. Er zijn ouderwetse kranen die je ook in Frankrijk nog wel ziet. Het warme water is zeer heet en voor Fransen is het daarom goed te weten dat de C op de kraan niet voor 'chaud' staat, maar voor 'cold'. Groningen goes France.

Ook het naast het hotel gelegen restaurant - dezelfde eigenaars, eigen ingang - is Frans gedacht. Bistro 't Gerecht heeft lange banken aan weerszijden met daarboven een houten lambrizering met een strook spiegels. Het moet de sfeer van Frankrijk gaan ademen, maar is zo kort na de opening vooral nog erg nieuw. De keuken is Frans, tamelijk traditioneel, ook in de presentatie. De gerechten zijn wat ze zijn, zonder poespas of gefrutsel. De kok toont zijn Franse afkomst en spaart de knoflook niet. Een enkele keer veroorlooft hij zich een verwijzing naar de nouvelle cuisine, bijvoorbeeld door drie kleine plasjes saus op het bord te leggen in plaats van één grote. Er zijn wat schaarse buitenlandse invloeden zoals de Oostenrijkse plätzli, de Italiaanse balsamico-azijn en de Friese nagelkaas. Voor een Franse kok is dat al de wereldkeuken.

De bescheiden wijnkaart is geordend op druivensoort. De prijs van de meeste flessen ligt tussen de dertig en vijftig gulden, bijna alle wijnen zijn ook per glas verkrijgbaar. We proberen gerechten als gevulde inktvis, kreeft met knoflookmayonaise, entrecôte au poivre en luchtig gebak dat de naam 'een bord vol goud' draagt. Het is geen gastronomisch stuntwerk, maar alles is goed bereid. Het diner van drie gangen met wijn, aperitief en koffie kost ƒ 230 voor twee personen. Dat is eigenlijk net iets te duur voor zo'n restaurant.

De avond krijgt een waardige afsluiting aan de bar in de serre van het hotel, met zicht op de binnentuin. De stilte van tuin schept gunstige voorwaarden voor een goede nachtrust. Om negen uur 's ochtends slaan de klokken van de Martinitoren weer op volle sterkte. Maar zou je door iets anders willen worden gewekt dan het klokgelui van Notre-Dame van Groningen?