Snurken in de schoolklas

Haagse klasse, morgenavond, Ned.1, 19.28-20.00u.

Niets is zeker op de Haagse Prinses Irene basisschool. Of de nieuwe kleuter wel door iemand wordt afgehaald 's middags, of de zieke leerling wel bij een huisarts wordt gebracht, of zijn ouders verzekerd zijn en of zij de juf überhaupt verstaan.

De docu-serie 'Haagse Klasse', die vanaf morgen wekelijks te zien is, barst van zulk belangwekkend materiaal, dat is verzameld op de 'zwarte' Prinses Irene school in de Schilderswijk.

Op deze school moeten de leraren dagelijks sociale obstakels ruimen voordat ze aan onderwijzen toekomen. Zo is er de kleuter, die tijdens de les zo zit te knikkebollen dat de juf 'het matje' voor hem uitrolt. Weer te lang televisie gekeken, verzucht ze. Even later ligt hij achterin te snurken met een knuffel geklemd tussen zijn armen. Een moeder komt bij het schoolhoofd: mijn ex komt op school om Javino af te pakken. Bij ons, zegt het schoolhoofd, is uw zoon veilig, de deur is op slot. Veel leraren praten alsof ze het tegen slechthorenden hebben, in steenkolen Nederlands, omdat de meeste kleuters noch hun ouders Nederlands verstaan. Thuis kunnen de kinderen niets lezen of leren, omdat de televisie dag en nacht aan staat. Ze blijven dus tot vijf uur bij de naschoolse opvang.

Vaak ook omzeilen de leraren allerlei obstakels, onder aanvoering van de schooldirecteur. U bent illegaal en kunt zich niet verzekeren? Dan komt u maar bij mij, ik weet wel een arts en een tandarts waar u terechtkunt, vertelt hij ouders op de eerste dag van het schooljaar.

In de tweede aflevering volgt de kijker twee leerlingen in groep 3 (7 jaar). Rubigard is een Antilliaans jongentje dat veel lacht, maar slecht leert. Hij vergeet alles, van de tafels en Bijbelteksten tot de boodschappen die hij voor zijn oma moet halen. Nu hij een tweede keer dreigt te blijven zitten, vindt de school dat hij naar het speciaal onderwijs moet. Zijn moeder wil dat niet - zo'n school is ver weg. Rubigard zelf wil hier blijven en bovendien vindt ma het een schande, zo'n speciale school. De Prinses Ireneschool kan haar niet overtuigen.

En dan is er de eenzame Marijke, eén van de weinige autochtone meisjes in groep drie. Ze leeft volstrekt geïsoleerd tussen een moeder voor wie elke Marokkaan er eén te veel is, en klasgenoten die haar verwijten in een varkenshol te leven. 's Ochtends bij het aankleden heeft haar moeder meer aandacht voor de herhaling van The Bold and the Beautiful dan voor haar, 's middags ontsnapt Marijke aan de buitenwereld op de bijbelclub of de skatebaan. Waarom ze lid is van zoveel clubs? “Hoe meer clubs hoe meer je van alles komt te weten.”

Marijke kan wel goed leren. Als ze een leraar had, die haar stimuleerde, dan werd het wat. “Er zit intelligentie in”, stelt ook haar juf vast. Maar die juf heeft kennelijk al besloten dat het nooit veel zal worden, omdat Marijke thuis gewoon “de mogelijkheden niet heeft”.

Zo toont Haagse Klasse de invloed van de vele externe, sociale problemen, die de onderwijskundige doelen van achterstandsscholen moeilijk haalbaar maken. De serie zou nog beter zijn als er af en toe iets meer informatie werd gegeven in plaats van beelden van schattige kinderen. Zoals antwoord op de vraag of alle ouders die aan het woord komen, alleenstaand zijn of toevallig alléén in beeld komen.

Haagse Klasse geeft een waardevolle inkijk in het leven in achterstandsbuurten. Deze school is namelijk geen exotisch verschijnsel - er zijn inmmidels een paar honderd Prinses Irenescholen in Nederland.