Keanu Reeves

Keanu Reeves zweet nooit en neemt zijn vak dodelijk serieus. Hij brak door met 'Speed' maar verkoos een toernee met zijn grunge-band boven 'Speed 2'.

De 'koele wind die over de bergen waait' betekent zijn naam en 'cool' is Keanu Reeves beslist. Je zult hem nooit betrappen op zwoegen of zweten. Het geheim van zijn blik schuilt in zijn iets te dicht bij elkaar staande ogen. Reeves hoeft slechts met zijn wenkbrauwen te fronsen om verbeten te kijken of verbaasd, maar zijn natuurlijke gelaatsuitdrukking is toch vooral ernstig.

Zijn vak neemt hij serieus. “Acteren”, beklemtoont hij elke keer, “is een roeping”. Keanu (spreek uit kie-jah-noe) Charles Reeves (Beiroet, 2 september 1964) is de zoon van een Chinees-Hawaiiaanse geoloog en een Engelse kostuumontwerpster. Zijn Hollywood-debuut als doelman van een ijshockeyteam in Youngblood (1986) was hem op het lijf geschreven. Tijdens zijn highschool-dagen blonk hij al uit als keeper, wat hem zijn bijnaam 'The Wall' opleverde. Een reeks van sympathieke antihelden volgde, van Uma Thurman's beoogde verloofde in Dangerous Liaisons (1988) tot een tegendraadse FBI-agent in Point Break (1991).

Zijn opzienbarendste rol is nog altijd de hoerenjongen in My Own Private Idaho (1991) - naast River Phoenix. Een stroom van geruchten omtrent Reeves' eventuele homoseksualiteit volgde. Hij bevestigde zijn imago als moderne James Dean met zijn optreden in de op Rebel without a Cause gebaseerde videoclip Rush Rush van zangeres Paula Abdul. De campy vertolking van Siddharta Gautama in Little Buddha (1994) gaf hem glans als gepolijste pin-up voor beide seksen.

Zijn echte doorbraak kwam met Speed (1994) waarin hij het als frisgewassen politieagent opneemt tegen een schurk en een op hol geslagen stadsbus. Uit die tijd dateren ook diverse overtredingen wegens te hard en dronken rijden. In plaats van het succes te continueren met grote blockbusters, koos hij voor een aantal, op papier interessante, flops: de virtual reality nachtmerrie Johnny Mnemonic (1995) en high-tech spionage thriller Chain Reaction (1996). Groot was dan ook de verbazing toen hij de hoofdrol in Speed 2 afwees om met zijn grunge-band Dogstar op tournee te gaan.

Dat blijkt achteraf een gelukkige keuze, evenals de beslissing om de rol van Kevin Lomax op zich te nemen in The Devil's Advocate. Het beste moment dat we in deze film van Reeves te zien krijgen, komt voor rekening van tegenspeler Al Pacino, als hij zijn filmzoon vakkundig nabauwt.