The Package

The Package (Andrew Davis, 1989, VS). Veronica, 22.00-23.50u.

De Berlijnse Muur staat nog overeind, maar wankelt al een beetje. De hoogste chefs van de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie staan op het punt een vredelievend verdrag inzake nucleaire wapens te ondertekenen. En wat in dramatisch opzicht nog wezenlijker is: het Grote Gevaar schuilt niet meer eenduidig in 'De Russen'. Dat is de situatie die we aantreffen in The Package. In deze in 1989 voltooide politieke paranoia-thriller komt legerofficier Gene Hackman er spoedig achter dat hij niemand meer kan vertrouwen, behalve zijn ex-vrouw (Joanna Cassidy) en een vroegere Vietnamkameraad. Hij beseft een pion te zijn in handen van boosaardige krachten in het veld van politiek, leger en wapenhandel. En hij wilde zo graag - ondanks zijn Vietnamverleden - optimist blijven. Toen Tommy Lee Jones hem sardonisch toevoegde dat het “militair-industrieel complex de argeloze vaderlandslievende burgers in de houdgreep heeft”, had hij nog gevraagd of die wijsheid misschien aan een boek was ontleend. Hackman is een man van de praktijk.

The Package is kenmerkend voor het betrekkelijk anonieme oeuvre van regisseur Andrew Davis, een degelijke, bijna ouderwets te noemen vakman die je te weinig aantreft in het huidige Hollywood (afdeling pre-Nouvelle Violence). Hij maakt actiefilms en thrillers die niets anders pretenderen dan te amuseren maar die tegelijk zorgvuldig in elkaar zijn gezet èn een zekere intelligentie veronderstellen bij de toeschouwer. Hij maakte de beste vehikels voor zowel Chuck Norris (Code of Silence, 1985) als Steven Seagal (Under Siege, 1992), regisseerde Harrison Ford in The Fugitive en draait naar verluidt dit jaar met Michael Douglas een remake van Hitchcocks Dial M for Murder.

Davis lijkt een beetje op zijn belangrijkste hoofdrolspelers in The Package: Gene Hackman (1930) en Tommy Lee Jones (1946), twee archetypische bijrolspelers die met beide benen op de grond staan. Hackman was rond 1989 al geen echte ster meer, maar volgens de statistieken wel de meest productieve Hollywoodacteur. En Tommy Lee Jones zou pas vorig jaar doordringen tot de financiële eredivisie van zijn gilde, dankzij Men in Black. Regisseur Davis hangt daar zo'n beetje tussenin. Een geen van drieën zijn het aanstellers. Het is toch godgeklaagd dat je zoiets als een verademing ervaart.