THE ECONOMIST

De meest gangbare verklaring voor de Aziatische crisis is dat het gaat om een valutacrisis. Het Britse weekblad The Economist is het daar

niet mee eens omdat dit niet verklaart waarom ook Zuid-Korea in de problemen is geraakt, terwijl de economische omstandigheden daar hemelsbreed verschillen van die in andere Aziatische landen. Ook het idee dat de overheid de grootste boosdoener is, voldoet volgens het blad niet helemaal.

Twee verschijnselen typeren de crisis in Azië. Het eerste is dat de huidige moeilijkheden volgen op een periode waarin de aandelenprijzen explosief stegen. Het tweede is dat financiële instellingen teveel riskante leningen hebben verkocht. Het blad baseert

zijn betoog op recent werk van de econoom Paul Krugman van het Massachussets Institute of Technology. Deze wijst er op dat Aziatische banken altijd werken met overheidsgaranties en dat het bankwezen niet goed is gereguleerd. Beide factoren leiden tot het verschijnsel dat banken de risico's uitsluitend beoordelen op basis van ideale omstandigheden. Dat heeft tot gevolg dat er teveel geïnvesteerd wordt, en dat de prijzen van goederen waarvan het aanbod beperkt is, met name grond, excessief stijgen. Deze luchtbel blijft in stand zolang de overheid dekking kan en wil blijven geven. Dat wordt echter onmogelijk naarmate er meer banken in de problemen komen. De Aziatische crisis toont volgens het blad aan dat internationale mobiliteit van kapitaal de economische efficiëntie niet altijd bevordert, zeker niet als de banken te veel dekking krijgen en te weinig regels. En als de analyse van Krugman klopt heeft de steun van het IMF weinig zin. Die is bedoeld om het vertrouwen in de Aziatische economie te herstellen. Maar voorzover die economie is gebaseerd op een luchtbel

is de voortgang van de crisis onvermijdelijk. Het weekblad The Economist is verkrijgbaar in de kiosk. www.economist.com