Kinderen adviseren tv-maker; Kinderen bepalen vaak waar het hele gezin in de vroege avond naar kijkt.

Hoe denkt de hoogste klas van de basisschool over het huidige televisie-aanbod? Televisieproducent René Stokvis BV peilde de meningen op een school in Driebergen. “Ik vind het tof dat die koe een bommetje maakt.”

Driebergen, 12 JAN. Maaike (11) houdt niet van reality-tv. “Mensen die liggen te bloeden moet je helpen, niet filmen”, heeft ze op haar vragenlijst ingevuld.

Net als haar klasgenoten van groep 8 van Basisschool De Uilenburcht in Driebergen hield ze de afgelopen maand op een lijstje bij welke televisieprogramma's ze zag, en wat ze er van vond. Ze is een van de weinigen die niet van 'ongelukken-tv' houden. Het overgrote deel van haar klas kijkt dagelijks naar programma's als Real Tv en Real Stories of Highway Patrol. “Interessant om te weten hoe de politie werkt”, schrijft Daniel (11). Ook Stephanie (11) is positief: “Ik vind het leuk en spannend om waargebeurde dingen te zien.”

Afgelopen vrijdag wisselden de leerlingen hun meningen uit over het huidige televisie-aanbod tijdens een discussiemiddag, georganiseerd door televisieproducent René Stokvis BV, maker van onder andere Te Land ter Zee en in de Lucht en Get the Picture.

“De generatie van morgen aan het woord over de televisie van vandaag, dat was de insteek”, legt Peter Vermij van Stokvis uit. “We wilden wel weer eens wat feeling met de markt”, verduidelijkt adjunct-directeur televisie Irene van den Brekel.

De producent is benieuwd naar suggesties van de jonge doelgroep, omdat het bedrijf overweegt jeugdprogramma's te gaan maken - wat het tot op heden niet deed - , maar ook omdat het de mening van de kinderen wil weten over 'volwassenenprogramma's' die enorm populair bij zijn de jeugd. Voorbeelden zijn Te land ter Zee, Get the Picture, de talkshow van Jerry Springer, De André van Duin- show en, verrassend genoeg, Eigen Huis en Tuin. “Leuk en leerzaam voor later”, schrijft Janneke (11) daarover. “Meer kinderkamers dus, en minder over planten”, is de tip van Tamara (11) voor de makers van klusprogramma's.

Het kan voor programmamakers geen kwaad naar haar te luisteren. Want, zo leert een rondvraag door de klas, het is in de middag en vroege avond vaak het kind dat bepaalt naar welk programma (en daarmee naar welke reclameblokken) het hele gezin kijkt. Een beetje slimme programmamaker speelt daar op in.

Verrassend is ook de populariteit van het weerbericht onder de jeugd van De Uilenburcht. Ook dat is nieuw voor Stokvis. Alle veertig leerlingen zeggen regelmatig te kijken. “Als je een dagje uitgaat, is het fijn om te weten wat voor weer het wordt”, zegt Charlotte (11) ernstig. “Ik kijk elke dag even.” Haar leeftijdgenoten knikken instemmend.

Ook over Erwin Kroll is men het eens. De weerman van de NOS is soms veel te ingewikkeld. “Ik snap die hogedrukgebieden niet”, zegt Rutger (11). “Sterker nog, ik weet niet eens wat het betekent. Dat kan veel duidelijker.”

De kinderen hebben hun taak om een serieuze evaluatie te geven van het televisie-aanbod, ernstig opgevat. Iedereen heeft een mening. Dat het kinderen niet uitmaakt waar ze naar kijken op tv, zolang het maar beweegt, blijkt dus een misvatting te zijn, concludeert leraar Peter Haan tevreden. Zo weet hij inmiddels dat zijn pupillen onverdeeld positief zijn over Irene Moors en Carlo Boszhard van de Telekids, over Peter Jan Rens met zijn Geef nooit op en over Het Jeugdjournaal, maar dat ze ook ongenadig kritisch kunnen zijn over wat ze niet bevalt. Dat is vooral reclame, zo blijkt. Het gezelschap gruwt van de boodschappen die het programma onderbreken. “Je haar gaat heus niet waaien als je frisse Sportlife eet”, vindt Nynke (11). “Belachelijk”, geeft Vincent (12) als commentaar op een reclamefilmpje van Impulse deodorant. Daarin wordt gesuggereerd dat een mannelijk naaktmodel een erectie krijgt, als hij een aantrekkelijk geparfumeerde dame in zijn nabijheid opmerkt. “Je krijgt toch geen stijve als je parfum ruikt?” Nee, dan de MelkUnie campagne. Dat is pas leuke reclame. “Ik vind het tof dat die koe een bommetje maakt”, verwoordt Maaike de mening van velen.

Ze geven nog meer tips voor reclamemakers. “Zet de irritante reclame op teletekst, en niet tussen de programma's. Dat leidt maar af. En breng daar dan alleen reclame die nodig is. Dus bijvoorbeeld, waar de appels zijn afgeprijsd. Laat de rest maar zitten.”

Ook over de vraag hoe de televisie van de toekomst eruit ziet, hebben de kinderen nagedacht. Die geweldchip hoeft er niet te komen, zo blijkt. “Omdat je moet kunnen zien wat er in de wereld gebeurt”, vindt Anita (11). Wat daarentegen wel handig zou zijn, is “zelf te kunnen bestellen wat voor televisieprogramma's je gaat zien”, “alle zenders over één onderwerp”, “de televisie zo plat als een schilderij aan de muur”, en “dat als er een hamburger op tv is, je die kan pakken”.

De jeugd blijft graag praktisch. 't Is maar dat Hilversum dat alvast weet.